Σαν σήμερα 6 Μαΐου

1536

Αρχίζει η πολιορκία του Κούσκο, κατά την οποία οι δυνάμεις των Ίνκας προσπαθούν να ανακαταλάβουν το Κούσκο από τους Ισπανούς.

1799

Δημοσιεύεται κοινή διακήρυξη του Ρώσου ναυάρχου Ουσάκοφ και του Τούρκου ομολόγου του Καδήρ Μπέη.

Με αυτή ανακοινώνεται ότι τα Ιόνια Νησιά θα αποτελέσουν ενιαίο και ανεξάρτητο κράτος, με πρωτεύουσα την Κέρκυρα, που θα διοικείται από εκλεγμένη 14μελή Γερουσία (στις εκλογές θα μετείχαν οι αριστοκράτες και υπό προϋποθέσεις οι αστοί). Με τη Σύμβαση τής Κωνσταντινούπολης (21 Μαρτίου 1800) πού υπέγραψαν η Ρωσία, η Τουρκία και η Μεγάλη Βρετανία, τα Ιόνια Νησιά αναγνωρίζονταν σαν ενιαίο αυτόνομο κράτος φόρου υποτελές στο Σουλτάνο.

1825

Το Νεόκαστρο (Πύλος) παραδίδεται στον Ιμπραήμ, ο οποίος γίνεται κυρίαρχος της Μεσσηνίας.

1835

Εκδίδεται το πρώτο φύλλο της εφημερίδας New York Herald.

1876

Σφαγή των προξένων: μουσουλμανικός όχλος δολοφονεί στη Θεσσαλονίκη τους προξένους της Γαλλίας και της Γερμανίας, γεγονός που προκαλεί την οργισμένη αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων.

1889

Ο Πύργος του Άιφελ ανοίγει επίσημα για το κοινό στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.

1912

Στη Βρετανία, η Βουλή των Κοινοτήτων απορρίπτει με 266 ψήφους κατά και 219 υπέρ το αίτημα για χορήγηση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες.

1916

21 Λιβανέζοι εθνικιστές εκτελούνται στην Πλατεία των Μαρτύρων στη Βηρυτό από τον Αχμέτ Τζεμάλ.

1926

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας γνωστοποιεί ότι στο εξής θα χορηγούνται δάνεια και στις γυναίκες.

1929

Η κυβέρνηση συνασπισμού της Γερμανίας (στην οποία ηγείτο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) απαγορεύει τη λειτουργία του «Συνδέσμου των κόκκινων παλαιών πολεμιστών».

1937

Το γερμανικό Ζέπελιν «Χίντεμπουργκ» πιάνει φωτιά και καταστρέφεται αμέσως, κατά τη διαδικασία προσγείωσής του στο Νιου Τζέρσι. 36 από τους 95 επιβαίνοντες σκοτώνονται.

1940

Ο Αμερικανός συγγραφέας σεναριογράφος και δραματουργός Τζον Στάινμπεκ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το περίφημο μυθιστόρημά του «Τα Σταφύλια της Οργής».

Γεννήθηκε στις 27-Φεβ-1902, στο Σαλίνας της Καλιφόρνια και σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ κατά διαδοχικά διαστήματα από το 1920 ως το 1926, αλλά δεν πήρε ποτέ πτυχίο.

Λόγω οικονομικών δυσχερειών της οικογένειάς του υποχρεώθηκε να εξασκήσει διάφορα επαγγέλματα. Έτσι, δούλεψε ως εργάτης, ξυλουργός, ελαιοχρωματιστής, δημοσιογράφος.

Ο Στάινμπεκ έγινε γνωστός με το μυθιστόρημα «Τορτίλα Φλατ» το 1935, αλλά η μεγάλη επιτυχία ήλθε το 1937 με το «Άνθρωποι και ποντίκια».

Δύο χρόνια αργότερα με τα «Σταφύλια της οργής» καθιερώθηκε μαζί με τον Φώκνερ και τον Χέμινγουεϊ ως ένας από τους τρεις μεγάλους σύγχρονους Αμερικανούς συγγραφείς. Το 1940 το μυθιστόρημά του τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο Στάινμπεκ εργάστηκε ως πολεμικός ανταποκριτής για λογαριασμό της εφημερίδας “New York Herald Tribune”, ενώ κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με διάφορα περιοδικά και εφημερίδες.

Το 1948, σε μια εποχή όπου οι ΗΠΑ είχαν καταληφθεί από αντικομμουνιστική υστερία, ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση.

Υπήρξε προσωπικός φίλος δύο αμερικανών προέδρων: του Τζων Κένεντι και του Λίντον Τζόνσον. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 1962.

Ο Τζον Στάινμπεκ υπήρξε μια μεγάλη – ανάλογη και ομόλογη του Τζακ Λόντον – ελπίδα της προοδευτικής αμερικανικής λογοτεχνικής παράδοσης στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και σ’ όλη τη δεκαετία του 1930, καθώς με το έργο αυτής της περιόδου (λ.χ. «Το ποτήρι του αφέντη», «Η κοιλάδα της Τορτίγια», «Η αμφίβολη μάχη», «Ανθρωποι και ποντίκια» και προπαντός το αριστουργηματικό, επικό μυθιστόρημα «Τα σταφύλια της οργής») κατήγγειλε, με δραματικό, αλλά και σαρκαστικό τρόπο την απάνθρωπη καταπίεση των λαϊκών μαζών από τους παλιούς μεγαλογαιοκτήμονες και τα νέα τζάκια του καπιταλιστικού κεφαλαίου – ανθρωποφαγικών κατακτητών του αμερικανικού νότου, αποκαλύπτοντας πολύ έγκαιρα το κάλπικο «αμερικανικό όνειρο» περί δημοκρατίας, ισονομίας, ίσων ευκαιριών και ευζωίας όλων των κατοίκων στις ΗΠΑ.

Το σύνολο του πεζογραφικού και σεναριακού έργου του, αλλά προπάντων «Τα σταφύλια της οργής» και η νουβέλα «Ανθρωποι και ποντίκια» θα στέκουν υπεράνω του συμβιβασμού του, την περίοδο του μακαρθισμού, αλλά και του Νόμπελ που έλαβε το 1962.

Πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1968.

1942

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: οι τελευταίες αμερικανικές δυνάμεις στις Φιλιππίνες παραδίδονται στους Ιάπωνες.

1944

Τμήματα του ΕΛΑΣ χτυπούν επίλεκτο γερμανικό τάγμα των SS στο Νότιο Όλυμπο και έπειτα από ολοήμερη σκληρή μάχη το συντρίβουν. Ο εχθρός άφησε στη μάχη 230 νεκρούς.

1946

Αντιπροσωπεία των κομμάτων του ΕΑΜ παρουσιάζεται στον Πρωθυπουργό Κ. Τσαλδάρη και του δηλώνει πως ο ελληνικός λαός θ’ αντισταθεί στην οργανωμένη επίθεση κατά της ζωής του, όπως αντιστάθηκε και στη Γερμανική κατοχή.

Ο Τσαλδάρης αντί άλλη απάντησης δήλωσε πως η δολοφονική δράση των «παρακρατικών» οφείλονταν σε «αντεκδικήσεις».

1949

Τα τμήματα της 6ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στο Ανατολικό Μπέλες, αφού αντιμετώπισαν τις επανειλημμένες επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού, πέρασαν στην αντεπίθεση καταδιώκοντάς τον απ’ όλες τις θέσεις του. Ο 3ος Λόχος του 554 Τάγματος του κυβερνητικού στρατού διαλύθηκε εντελώς.

1950

Ο Πλαστήρας εξαγγέλλει το κλείσιμο της Μακρονήσου. Η λειτουργία όμως αυτού του τόπου εξορίας και μαρτυρίου θα συνεχιστεί έως το 1954.

1970

Απεργία πείνας μίας εβδομάδας αρχίζει ο Μανώλης Γλέζος διαμαρτυρόμενος για την μη απόλυση όλων των πολιτικών κρατουμένων.

1974

Ο Γερμανός καγκελάριος Βίλι Μπραντ παραιτείται μετά από την αποκάλυψη ότι ο υπεύθυνος του πολιτικού του γραφείου Γκίντερ Γκιγιόμ διενεργούσε κατασκοπία υπέρ της Λ.Δ. Γερμανίας.

1974

Πραγματοποιείται συνάντηση αντιπροσωπειών των ΚΚ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι δύο αντιπροσωπείες επεσήμαναν με ανησυχία την ένταση της κατάστασης στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και τόνισαν ότι στην ένταση αυτή συμβάλλουν ενεργά με τη στάση τους η τουρκική αντίδραση και η ελληνική Χούντα.

Κατήγγειλαν επίσης την εγκατάσταση σε κυπριακό έδαφος τμημάτων του 6ου Αμερικανικού στόλου και ζήτησαν την αποχώρησή τους. Καταδίκασαν τέλος κατηγορηματικά κάθε επέμβαση των ιμπεριαλιστών, της ελληνικής και τουρκικής κυβέρνησης στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

1976

Καταστρεπτικός σεισμός 6,4 της κλίμακας Ρίχτερ πλήττει την περιοχή Φριούλι της Ιταλίας, με αποτέλεσμα 989 νεκρούς, 2.400 τραυματίες και 157.000 άστεγους.

1976

Νέες συλλήψεις πραγματοποιούνται στην Ιταλία για συνωμοσία κατά του πολιτεύματος. Οι συνωμότες σχεδίαζαν την απαγωγή του προέδρου Λεόνε και την πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας.

1979

Πάνω από 60.000 άτομα διαδηλώνουν στην Ουάσιγκτον κατά των πυρηνικών εργοστασίων. Λίγες μέρες πριν, είχε γίνει το μεγάλο πυρηνικό δυστύχημα στο εργοστάσιο του Θρι Μάιλ Αϊλαντ.

1980

Ο Νίκος Γκάλης κάνει το ντεμπούτο του στην Εθνική Ελλάδας, στον αγώνα εναντίον της Σουηδίας (71-79) στο Βεβέ της Ελβετίας για το Προολυμπιακό Τουρνουά.

1985

Εκατοντάδες χιλιάδες Ισπανοί διαδηλώνουν την αντίθεσή τους στην ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ στη Νικαράγουα, στη συμμετοχή της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ και στην προώθηση του προγράμματος «Πόλεμος των Άστρων». Οι διαδηλώσεις γίνονται κατά την επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Ρ. Ρίγκαν στη Μαδρίτη.

1994

Η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ της Αγγλίας και ο γάλλος Πρόεδρος, Φρανσουά Μιτεράν, εγκαινιάζουν τη σήραγγα Chunnel, το υπόγειο τούνελ κάτω από τη θάλασσα της Μάγχης, που ενώνει τη Γαλλία με τη Βρετανία.

Γεννήσεις

1405

Γεννιέται ο Γεώργιος Καστριώτης ή Σκεντέρμπεης (Gjergj Kastrioti Skënderbeu, πέθανε το 1468), Αλβανός άρχοντας και στρατιωτικός (κατά άλλες εκδοχές, η καταγωγή του θεωρείται σερβοαλβανοελληνική, σλαβονική ή σερβική).

Αντιστάθηκε για χρόνια στην εισβολή των Οθωμανών και είναι ο εθνικός ήρωας της Αλβανίας

1758

Γεννήθηκε στην πόλη Αράς της Γαλλίας ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, από τις ηγετικές προσωπικότητες της γαλλικής επανάστασης.

Ήταν δικηγόρος και γρήγορα ξεχώρισε για τις επαγγελματικές του ικανότητες και απέκτησε φήμη ως υπερασπιστής των φτωχών.

Στην κεντρική πολιτική σκηνή της Γαλλίας εισήλθε τον Μάιο του 1789, ως μέλος των Γενικών Τάξεων, που συγκάλεσε ο Λουδοβίκος ο 16ος. Ο Ροβεσπιέρος, θαυμαστής του Ζαν Ζακ Ρουσό και των Διαφωτιστών, αμέσως ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο, υπερασπιζόμενος τα λαϊκά συμφέροντα απέναντι στον κλήρο και τους ευγενείς.

Μόλις ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση στις 14 Ιουλίου του 1789 ο Ροβεσπιέρος αναδείχθηκε ένας από τους αδιαμφισβήτητους ηγέτες της, συμμετέχοντας στην πολιτική παράταξη των «Ιακωβίνων», που απετελείτο από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της ανερχόμενης αστικής τάξης. Το προσωνύμιο που του αποδόθηκε τότε και τον ακολούθησε ως το τέλος της ζωής του ήταν «Αδιάφθορος».

Υπήρξε από τους συνεπέστερους υπερασπιστές των λαϊκών συμφερόντων στις διάφορες περιόδους της Επανάστασης και αμείλικτος εχθρός των υπονομευτών του επαναστατικού καθεστώτος των Ιακωβίνων. Οι θέσεις του διακρίνονταν από τη σταθερή πίστη του στη λαϊκή εξουσία και την πολιτική ισότητα, ενώ διακρίθηκε για τις ριζοσπαστικές του θέσεις σε σειρά ζητημάτων, όπως το αγροτικό, με την κατάργηση της φεουδαρχίας. Ο Ροβεσπιέρος , αναγνωρίζοντας τη σημασία της επαναστατικής εξουσίας τόνιζε: «Η επανάσταση είναι πόλεμος της ελευθερίας κατά των εχθρών της. Το Σύνταγμα είναι το καθεστώς της νικηφόρας και ειρηνικής ελευθερίας».

Στις 26 Ιουλίου 1794, ο Ροβεσπιέρος έβγαλε την τελευταία ομιλία του στη Συντακτική, απαντώντας στις επικρίσεις για τυραννία: «Υπάρχουν, σας βεβαιώνω, καθαρές καρδιές, με βαθύ μίσος για την τυραννία, με φιλεύσπλαχνο ζήλο για τους καταπιεσμένους, με ιερή αγάπη για τη μητέρα- πατρίδα, με ακόμη μεγαλύτερη αγάπη για την ανθρωπότητα, με όλα αυτά χωρίς τα οποία μια μεγάλη επανάσταση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα θορυβώδες έγκλημα που αρκείται να καταστρέψει ένα άλλο έγκλημα. Ναι, υπάρχει αυτή η γενναία φιλοδοξία να οικοδομήσουμε εδώ, στη Γη, την πρώτη Δημοκρατία».

Δύο μέρες μετά, o Ροβεσπιέρος οδηγούνταν στην γκιλοτίνα. Μία ετερόκλητη συμμαχία αντιπάλων και συντρόφων τους από τους «Ιακωβίνους», που διαφωνούσαν με την πολιτική του, τον ανέτρεψαν και χωρίς δίκη τον οδήγησαν στην γκιλοτίνα στις 28 Ιουλίου 1794.

Ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος συκοφαντήθηκε από τους αντιπάλους του και αρκετές συκοφαντίες αναπαράγονται μέχρι και σήμερα.

1856

Γεννήθηκε ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, Αυστριακός γερμανοεβραίος ιατρός, φυσιολόγος ψυχίατρος και ιδρυτής της ψυχανάλυσης (Sigmund Freud, πέθανε το 1939)

Αναγνωρίζεται ως ένας από τους πλέον βαθυστόχαστους αναλυτές του 20ού αιώνα που μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες όπως το ασυνείδητο, την απώθηση και την παιδική σεξουαλικότητα.

1861

Γεννιέται ο Μοτιλάλ Νεχρού, Ινδός δικηγόρος και πολιτικός, πρωτεργάτης του Ινδικού Εθνικού Κινήματος και ένας σημαντικός ηγέτης του ινδικού του Εθνικού Κογκρέσου, αναλαμβάνοντας δύο φορές την προεδρία του.

Ήταν ο ιδρυτής και πατριάρχης της πιο ισχυρής πολιτικής οικογένειας της Ινδίας, της οικογένειας Νεχρού-Γκάντι.

1872

Γεννιέται ο Ολλανδός φυσικός μαθηματικός και αστρονόμος Willem de Sitter (πέθανε το 1934) γνωστός για τη συνεισφορά του στην κοσμολογία.

1880

Γεννιέται ο Ερνστ Λούντβιχ Κίρχνερ ( Ernst Ludwig Kirchner Ψευδώνυμο, Louis de Marsalle), Γερμανός εξπρεσιονιστής ζωγράφος, ιδρυτής της ομάδας καλλιτεχνών “Die Brücke” που οδήγησε στη δημιουργία του κινήματος του Εξπρεσιονισμού τον 20ό αιώνα.

1915

Γεννήθηκε ο Αμερικανός σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου, ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός, George Orson Welles (Όρσον Ουέλς) κυρίως γνωστός για την ταινία του “Πολίτης Κέιν”, η οποία έχει συχνά αποκληθεί η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.

1921

Γεννιέται ο Νικόλαος Αστρινίδης Ελληνορουμάνος συνθέτης, αρχιμουσικός, πιανίστας, και παιδαγωγός.

Θεωρείται ένας από τους τελευταίους αντιπροσώπους της εθνικής σχολής και από τους κορυφαίους Έλληνες συμφωνιστές της μεταπολεμικής περιόδου.

Θάνατοι

1859

Πεθαίνει ο Γερμανός φυσιοδίφης και εξερευνητής Αλεξάντερ φον Χούμπολτ (Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt, γεννήθηκε το 1769), με έργο πάνω στη βοτανική και τη γεωγραφία πολύ σημαντικό για τη βιογεωγραφία.

1952

Πέθανε η Μαρία Μοντεσόρι, Ιταλίδα γιατρός και παιδαγωγός, εμπνεύστρια της παιδαγωγικής μεθόδου, που φέρει το όνομά της.

1992

Πέθανε η Γερμανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια Μάρλεν Ντίντριχ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Μαρίας Μαγδαληνής Φον Λος ([Marie Magdalene] “Marlene” Dietrich).

Είχε και την Αμερικανική υπηκοότητα και καθ’ όλη την μακρά καριέρα της (που κυμάνθηκε από την δεκαετία του 1910 μέχρι την δεκαετία του 1980) διατήρησε την φήμη της μέσω της συνεχούς ανακάλυψης του εαυτού της.

Την δεκαετία του 1920 η Ντίτριχ συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις και στον βουβό κινηματογράφο. Ο ρόλος της ως Λόλα στο Γαλάζιος Άγγελος (Der blaue Engel, 1930) της χάρισε παγκόσμια φήμη και ένα συμβόλαιο με την Paramount Pictures.

Η Ντίτριχ πρωταγωνίστησε σε ταινίες του Χόλυγουντ όπως το Μαρόκο (1930), Κατάσκοπος Χ-27 (1931), Σαγκάη Εξπρές (1932), Desire (1936) και Η τραγική τσαρίνα.

Επένδυσε επιτυχώς στην περσόνα και στις “εξωτικές” εμφανίσεις της και έγινε από τις ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της εποχής της.

Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν μια υψηλού επιπέδου διασκεδάστρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλο που συμμετείχε κατά καιρούς σε ταινίες μετά τον πόλεμο, η Ντίτριχ πέρασε τις δεκαετίες από το 1950 μέχρι το 1970 κάνοντας περιοδεία ανά τον κόσμο ως περφόρμερ ζωντανού προγράμματος.

Για το έργο της στην βελτίωση της ηθικής στην πρώτη γραμμή του πολέμου έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Γαλλία, το Βέλγιο και το Ισραήλ.

Το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ονόμασε την Ντήτριχ ως την ένατη μεγαλύτερη σταρ του κλασικού κινηματογράφου του Χόλυγουντ.

Η ιστορία της Lili Marleen

Επειδή το μοτίβο είναι ωραίο στο άκουσμα οι Βρετανοί στρατιώτες αρχικά σιγοτραγουδούν (μάλλον κορακίστικα) το «Wie einst Lili Marleen», μέχρι που οι ιθύνοντες αποφάσισαν έξυπνα να το μεταφράσουν κατά το δοκούν.

Η 1η αγγλόφωνη μετάφραση – από τις πάμπολλες που ακολούθησαν έπειτα – ήταν με την Anne Shelton.

Μετά τον πόλεμο η Lili Marleen, βρήκε την ενσάρκωση της στο πρόσωπο μιας άλλης Μάρλεν της “Marlene” Dietrich που ακούστηκε σε χιλιάδες διασκευές

Από μια άποψη είναι κομικωτραγικό -αλλά δείχνει και της δυνατότητες χειραγώγησης από την άρχουσα τάξη (τότε και πολύ περισσότερο σήμερα) πως ένα τραγούδι κατά βάση αντιπολεμικό, έγινε το βασικό άκουσμα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου κι έχει μείνει αξέχαστο σαν τέτοιο μέσα από ένα συνονθύλευμα από μυριάδες ύμνους κι εμβατήρια

Μπροστά από τους στρατώνες,

μπροστά από τη μεγάλη πύλη

Vor der Kaserne, vor dem großen Tor

Μένω εκεί στην ανταύγεια του φαναριού

Bei der Laterne wollen wir stehen

Όπως η Lili Marleen κάποτε

Wie einst Lili Marleen…

Οι δύο σκιές μας έμοιαζαν με μία

Unsre beiden Schatten sahen wie einer aus

Αγαπηθήκαμε τόσο πολύ

Dass wir so lieb uns hatten

Το βλέπετε με την πρώτη ματιά…

Das sah man gleich daraus

Μπορεί να χρειαστούν ακόμα και τρεις ημέρες

Es kann drei Tage kosten (αλλά)

Συντρόφισσά μου, θα είμαι εκεί

Kam’rad, ich komm ja gleich

Πώς θα ήθελα να πάω μαζί σου

Wie gerne würd’ ich mit dir gehen

Μαζί σου, Λίλι Μάρλεν

Mit dir, Lili Marleen

(Μαζί σου) Μαζί σου, Λίλι Μάρλεν

(Mit dir) Mit dir, Lili Marleen

(Μαζί σου, Lili Marleen)

(Mit dir, Lili Marleen) …

Αναμμένο κάθε βράδυ (το φανάρι)

Aller Abend brennt sie

Αλλά με ξέχασε(ς) για πολύ καιρό

Doch mich vergaß sie lang…

(και τώρα;)

Ποιος θα σταθεί εκεί δίπλα;

Wer wird bei der Laterne stehen

Μαζί σου, Λίλι Μάρλεν;

Mit dir, Lili Marleen?

(τρις)

Όταν ξανάρχεται η ύστερη ομίχλη

Wenn sich die späten Nebel drehen

Θα σταθεί δίπλα στο φανάρι

Werd’ ich bei der Laterne stehen

Όπως η Lili Marleen κάποτε

Wie einst Lili Marleen

(τέσσερις φορές)

1995

Πεθαίνει ο πολιτικός Γεώργιος Μαύρος.

2012

Πεθαίνει ο ηθοποιός Κώστας Καρράς

2012

Πεθαίνει η Μαρίκα Μητσοτάκη, σύζυγος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

2013

Πεθαίνει ο Τζούλιο Αντρεότι (Giulio Andreotti γεννήθηκε το 1919) δημοσιογράφος, συγγραφέας και μεγάλος αστός -Χριστιανοδημοκράτης πολιτικός.

Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ιταλίας τρεις φορές (1972-73, 1976-79, 1989-92), κατηγορήθηκε ότι συνεργάστηκε με τη Μαφία, καταδικάστηκε σε φυλάκιση για το λόγο αυτό …κατόπιν αθωώθηκε κλπ

Αποκαλείται συχνά Divo Giulio (από το λατινικό Divus Iulius, θεϊκός Ιούλιος, επίθετο που αποδιδόταν στον Ιούλιο Καίσαρα).

Πηγή: alt.gr, el.wikipedia.org