Σαν σήμερα 4 Μαΐου

589

Συνέρχεται στο Τολέδο η Τρίτη Σύνοδος της τοπικής Εκκλησίας, που καταδικάζει τον Αρειανισμό, αλλά εισαγάγει στο Σύμβολο της Πίστεως το filioque (Φιλιόκβε), που θα προκαλέσει αρκετά αργότερα το Σχίσμα, ανάμεσα στον Ανατολικό και Δυτικό Χριστιανισμό.

1904

Σε συμφωνία καταλήγουν ο Τσαρλς Ρολς, του οποίου η ομώνυμη εταιρία πούλαγε ανταλλακτικά αυτοκινήτων, και ο Χένρι Ρόις, που ήταν η κινητήρια δύναμη της ομώνυμης εταιρίας ηλεκτρολογικών μηχανών. Η νέα φίρμα ονομάζεται Ρολς-Ρόις.

1905

Ηλεκτροφωτίζεται για πρώτη φορά η οδός Αθηνάς.

1912

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχωρεί τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία.

1919

Φοιτητές διαδηλώνουν στην Πλατεία Τιεν Αν Μεν του Πεκίνου, διαμαρτυρόμενοι για τη Συνθήκη των Βερσαλλιών που εκχωρούσε κινεζικά εδάφη στην Ιαπωνία.

Ξεκινά το αντιιμπεριαλιστικό επαναστατικό «κίνημα της 4ης Μαΐου».

1924

Πραγματοποιείται η έναρξη των 8ων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι.

1930

Η βρετανική αστυνομία συλλαμβάνει τον Μαχάτμα Γκάντι και τον φυλακίζει στην κεντρική φυλακή της Γιεβάρδα.

1949

Η πρώτη αεροπορική τραγωδία στην ιστορία του αθλητισμού.

Αεροπλάνο που μεταφέρει την ομάδα της Τορίνο συντρίβεται στο λόφο Σουπέργκα στην Ιταλία. Σκοτώνονται 31 άνθρωποι, εκ των οποίων οι 18 είναι παίκτες της ”Τόρο” με τους 10 διεθνείς.

1953

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ τιμάται με βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του «Ο Γέρος και η Θάλασσα».

1961

Αμερικανικό κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα: Οι "Επιβάτες για την Ελευθερία" αρχίζουν με λεωφορείο ταξίδι διαμαρτυρίας στις νότιες Πολιτείες των Η.Π.Α.

1967

Το Γενικό Επιτελείο Στρατού εκδίδει την ακόλουθη ανακοίνωση: «Έχοντας υπ’ όψιν τας διατάξεις του Νόμου ΔΞΘ/1912 ‘Περί καταστάσεως πολιορκίας’ τεθέντος σε εφαρμογήν δια του υπ’ αριθ. 280 της 21 Απριλίου 1967 Βασ. Δ/τος, αποφασίσαμεν και διατάσσομεν: 1. Την κατάργησιν και διάλυσιν των κάτωθι Συλλόγων και Οργανώσεων…2. Την κατάσχεσιν απάσης κινητής και ακινήτου περιουσίας των…3. Την κατάσχεσιν των αρχείων και φύλαξιν τούτων παρά της αρμοδίας Αστυνομικής Αρχής».

Η απόφαση αφορούσε 279 πολιτικές, συνδικαλιστικές, πολιτιστικές, φοιτητικές και άλλες οργανώσεις.

1970

Η εθνοφρουρά του Οχάιο ανοίγει πυρ, σκοτώνει τέσσερις φοιτητές και τραυματίζει εννιά στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ.

1975

Η Νάντια Κομανέντσι σε ηλικία μόλις 13 ετών ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Ευρώπης στους Πανευρωπαϊκούς της Νορβηγίας.

1979

Η Θάτσερ ορκίζεται πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου με το κόμμα των Συντηρητικών.

Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας.

Η Μάργκαρετ Χίλντα Θάτσερ (Margaret Hilda Thatcher, Βαρώνη Θάτσερ) γεννήθηκε 13-Οκτ-1925 και πέθανε 8-Απρ-2013, γνωστή ως η «Σιδηρά Κυρία» της βρετανικής πολιτικής.

Οι αυθόρμητοι πανηγυρισμοί σε λαϊκές γειτονιές βρετανικών πόλεων την ημέρα της ανακοίνωσης του θανάτου της, δεν ήταν διόλου τυχαίοι – στο διάβα της πολιτικής της πορείας η «βαρώνη» Θάτσερ πολέμησε όσο λίγοι την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Πρωθυπουργός της Βρετανίας απ’ το 1979 ως το 1990, έμεινε στην ιστορία για την σταθερή προσήλωση της στην πολιτική γραμμή των εκτεταμένων ιδιωτικοποιήσεων, την άγρια καταστολή των απεργιών και του εργατικού κινήματος και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στα νησιά Φώκλαντ (Μαλβίνας) το 1982.

Η άνοδος της «Σιδηράς Κυρίας» στην εξουσία ήλθε ως απότοκο των ενδοκαπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που έλαβαν χώρα τη δεκαετία του 1970 στη Βρετανία και ευρύτερα στην Ευρώπη.

Αυτές οι αναδιαρθρώσεις υπήρξαν το προοίμιο του νεοφιλελευθερισμού που θα ακολουθούσε τις επόμενες δεκαετίες, της άγριας, ολομέτωπης επίθεσης του καπιταλιστικού συστήματος ενάντια στην εργατική τάξη.

1982

Στον πόλεμο των Φώκλαντ, το Βρετανικό αντιτορπιλικό «Σέφιλντ» βάλλεται από πύραυλο «Εξοσέτ» (βυθίστηκε μετά από λίγες μέρες). Σκοτώθηκαν 20 άτομα.

Δύο μέρες πριν βρετανικό υποβρύχιο είχε βυθίσει το Αργεντινό καταδρομικό «Χενεράλ Μπελγκράνο», σκοτώνοντας 320 ναύτες. Η Πρωθυπουργός Μ. Θάτσερ δέχτηκε δριμεία κριτική για αυτό το περιστατικό, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο πλοίο βρίσκονταν έξω από τα όρια αποκλεισμού που είχαν θέσει οι Βρετανοί.

1990

Στην Ελλάδα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εκλέγεται για δεύτερη φορά Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

1994

Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Γιτζάκ Ράμπιν και ο ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Γιάσερ Αραφάτ επικυρώνουν, στο Κάιρο της Αιγύπτου, τη Συμφωνία του Όσλο, για την περιορισμένη αυτοδιοίκηση των Παλαιστινίων στα Κατεχόμενα της Δυτικής Όχθης, στη Γάζα και στην Ιεριχώ, μετά από 27 χρόνια ισραηλινής κατοχής.

1996

Το Λαϊκό Κόμμα της Ισπανίας αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση, ύστερα από 13 χρόνια παρουσίας των Σοσιαλιστών στην εξουσία. Πρωθυπουργός της χώρας αναλαμβάνει ο Χοσέ Μαρία Αθνάρ.

2001

Ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ επισκέπτεται την Ελλάδα, ικανοποιώντας την επιθυμία του να προσκυνήσει στην Πνύκα, τον τόπο όπου ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το χριστιανικό λόγο. Είναι η πρώτη επίσκεψη προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μετά το Σχίσμα του 1054.

Γεννήσεις

1655

Γεννιέται ο Bartolomeo Cristofori (Μπαρτολομέο Κριστοφόρι), ιταλός οργανοποιός, που θεωρείται ότι εφηύρε το πιάνο (πέθανε το 1731).

1825

Γεννιέται ο βιολόγος Τόμας Χάξλεϊ, ένθερμος υποστηρικτής της θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου.

1928

Γεννήθηκε ο Χόσνι Μουμπάρακ (Muhammad Hosni Sayid Sayid Ibrahim Mubarak), πολιτικός και πρόεδρος της Αιγύπτου από το 1981 ως το 2011.

1929

Γεννήθηκε η βρετανοβελγίδα ηθοποιός, Όντρεϊ Χέμπορν (Audrey Hepburn, πέθανε 20-Ιαν-1993)

Από τις πλέον φημισμένες παγκοσμίως τον 20ό αιώνα, βραβευμένη με Όσκαρ, Τόνυ, Έμμυ και Γκράμι εμφανίστηκε σε πολυάριθμες παραγωγές του θεάτρου, του κινηματογράφου και σε παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ, ενώ παραμένει ένα από τα λιγοστά άτομα που έχουν κερδίσει και τα τέσσερα βραβεία.

Το 1989 κατετάγη στην τρίτη θέση της λίστας των μεγαλύτερων γυναικών σταρ όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Επίσης αποτέλεσε για πολλά χρόνια σύμβολο της μόδας, καθώς το στιλ της ήταν παροιμιώδους κομψότητας, ενώ αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε ανθρωπιστικά έργα.

Από το 1986 μέχρι και το θάνατό της υπηρέτησε ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF και τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας για το έργο της.

1932

Γεννήθηκε ο Αντώνης Παπαδόπουλος, κωμικός ηθοποιός, γνωστός για τη συμμετοχή του σε ταινίες με τον Θανάση Βέγγο (έφυγε από τη ζωή στις 9 Οκτωβρίου 1983, σε ηλικία 51 ετών)

Παιδί ηθοποιών – παλιών «μπουλοξήδων» που περιόδευαν πολλά χρόνια στην επαρχία με τον οικογενειακό τους θίασο ( Άρμα Θέσπιδος) μεγάλωσε στην περιοχή Βουλγάρικη Εκκλησιά (γνωστή σήμερα ως Βαρδάρης και ξεκίνησε την καριέρα του από τον πατρικό του θίασο.

Η μητέρα του δίδαξε στον μικρό Αντώνη και την αδελφή του (επίσης ηθοποιός αργότερα) από μικρή ηλικία να κάνουν ακροβατικά και να εντυπωσιάζουν το κοινό…

Αν και η πρώτη του παρουσία στη σκηνή ήταν σε ηλικία 5 χρόνων, χρόνια αργότερα, όταν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, άρχισε να δουλεύει ως κομπάρσος σε διάφορες ταινίες του ανερχόμενου τότε ελληνικού κινηματογράφου.

Αρχικά, η συμμετοχή του περιοριζόταν σε μερικές μόνο λέξεις, σταδιακά όμως οι ατάκες του άρχισαν να πληθαίνουν, μέχρι που πήρε και τον πρώτο του ρόλο και κατάφερε και καταξιώθηκε τόσο στην επιθεώρηση όσο και στις ελληνικές κινηματογραφικές φαρσοκωμωδίες.

1939

Γεννιέται στην Ιερουσαλήμ ο ρωσικής και πολωνικής καταγωγής πολυμεταφρασμένος Ισραηλινός συγγραφέας Άμος Οζ.

Πέθανε σε ηλικία 79 ετών, με το αυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα «Ιστορία αγάπης και σκότους» να έχει γνωρίσει παγκόσμια επιτυχία.

Είχε τιμηθεί με το περίβλεπτο βραβείο Γκαίτε το 2005 στη Γερμανία, το βραβείο λογοτεχνίας του Ισραήλ το 1998, το βραβείο Μεσόγειος το 2010 και το βραβείο Φραντς Κάφκα το 2013.

Παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, ο Άμος Οζ έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τους Ισραηλινούς όλων των πλευρών, κυρίως για το χιούμορ του.

Ο συγγραφέας, που η κριτική τον υποδέχθηκε στα πρώτα του βήματα ως τον «Ισραηλινό Καμί», υποστηρικτής θεωρητικά της ειρήνης με τους Παλαιστίνιους, όμως επί του πρακτέου η στάση του ήταν στην καλύτερη περίπτωση μεσοβέζικη.

Διαφωνούσε μεν με την πολιτική του Σαρόν όπως και του Νετανιάχου την οποία χαρακτήριζε εξτρεμιστική, απέφευγε όμως, ακόμη και όταν προκαλούνταν (π.χ. σε συνέντευξή του στην Ελλάδα) να κατονομάσει τους υπεύθυνους της γενοκτονίας των Παλαιστινίων: «Δε με ενδιαφέρει να μάθω ποιος φταίει αλλά πώς θα σταματήσει η αδικία». Δεν τάχθηκε ούτε υπέρ ούτε κατά της λύσης του παλαιστινιακού προβλήματος…

Μάλιστα κάποια στιγμή έσπευσε να «νομιμοποιήσει» στη συνείδηση των λαών το ιμπεριαλιστικό έγκλημα του Ισραήλ και των ΗΠΑ με τη συγκατάθεση της ΕΕ, κατά του παλαιστινιακού λαού, λέγοντας ακόμη και ψέματα.

Δε διστάζει σε δηλώσεις του σε ελληνικά ΜΜΕ να πει ακόμα και ψέματα, όπως ότι «το Ισραήλ δε βομβαρδίζει γυναίκες και παιδιά. Αυτό το κάνει η Χαμάς. Το Ισραήλ βομβαρδίζει τη Χαμάς και στρατιωτικούς στόχους»!

Θάνατοι

1980

Πέθανε ο Γιόζιπ Μπροζ Τίτο, κομμουνιστής ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας και Πρόεδρος της χώρας.

2006

Πέθανε σε ηλικία 85 χρόνων ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας, Αλέξης Δαμιανός, οι ταινίες του οποίου «Μέχρι το πλοίο» και «Ευδοκία» σηματοδότησαν την ιστορία του νέου ελληνικού κινηματογράφου.

Μια πολύπλευρη, ξεχωριστή προσωπικότητα, πολιτικά και κοινωνικά στρατευμένος, ο δημιουργός που διέσχισε το ταραγμένο μέτωπο της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας συμμετέχοντας ενεργά στη φλεγόμενη εμπειρία.

Ο Αλέξης Δαμιανός, γεννήθηκε στις 21-Ιαν-1921 στην Αθήνα.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.

Συμμετείχε με τους Ηνωμένους Καλλιτέχνες (1946) στο θέατρο του Βουνού. Ιδρυτής του «Πειραματικού Θεάτρου» και του Θεάτρου «Πορεία», όπου σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα. Εχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών, όπως «Ο Κλέφτης» του Π. Βούλγαρη, «Σύντομο διάλειμμα» του Ντ. Κατσουρίδη, «Φόβος» του Μ. Μανουσάκη, «Ο καιρός των Ελλήνων» του Λ. Παπαστάθη.

Οι ταινίες του, τρεις στο σύνολό τους, έχοντας αναδειχτεί σε γονιμοποιό δύναμη του ελληνικού κινηματογράφου, έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και του έχουν χαρίσει διεθνή αναγνώριση.

Το τρίπτυχο του έργου του ξεκινά το 1966 με το «Μέχρι το Πλοίο» και μαζί του η ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου ξετυλίγεται. Σταθμός στο 1971 και στην «Ευδοκία», την καλύτερη για πολλούς ελληνική ταινία όλων των εποχών. Επόμενος σταθμός στο 1995 και στον «Ηνίοχο», την πιο πολυαναμενόμενη κινηματογραφική επιστροφή που γνώρισε το ελληνικό σινεμά. Σκληρή ποίηση, κοινωνική διείσδυση, ιστορικός προβληματισμός, με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο, χαρακτηρίζει το μοναδικό έργο του Αλέξη Δαμιανού.

Περισσότερο δημιουργός παρά απλά σκηνο-Θέτης, ο Αλέξης Δαμιανός κατάφερε να διαβεί αλώβητος την αχανή έρημο του ελληνικού κινηματογράφου. Η ολοένα αυξανόμενη φήμη του, παρά το μικρό σε έκταση έργο του, δε δημιουργήθηκε τυχαία.

Μέσα από το έργο του θέλησε να προσφέρει τη μνήμη, που θεωρούσε το πιο δυνατό όπλο του ανθρώπου ενάντια στη λήθη που είναι ο θάνατος του μέλλοντος. Αναζήτησε την αλήθεια συμπορευόμενος με άλλους συντρόφους του για να κατακτήσει την ισοτιμία και τη δικαιοσύνη. Πίστευε ότι το υλικό της πνευματικής πρωτοπορίας σε κάθε χώρα ανήκει στην αριστερά.

«Κι αυτό είναι μια μεγάλη παρηγοριά. Η ελπίδα μόνο από κει θ’ ανθίσει και για όλη τη Γη».

Πηγή: alt.gr, el.wikipedia.org