Σαν Σήμερα 2 Μαΐου

1808

Ξεσπά ο Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου: Ο λαός της Μαδρίτης ξεσηκώνεται εναντίον της γαλλικής κατοχής. Αργότερα ο Φρανθίσκο Γκόγια αποτυπώνει αυτό το γεγονός στον πίνακα Η 2α Μαΐου 1808.

Το έργο Η 2α Μαΐου 1808, γνωστό και ως Η έφοδος των Μαμελούκων

1893

Διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.

Σε αυτό πήραν μέρος περίπου 2.000 εργάτες, οι οποίοι ενέκριναν ειδικό ψήφισμα με βασικά αιτήματα την Κυριακάτικη αργία, το 8ωρο και τη σύνταξη. Το ψήφισμα επιδόθηκε στη Βουλή, αλλά αντιμετωπίστηκε με χλευασμό.

Ο Στ. Καλλέργης επιχείρησε να το διαβάσει στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί, ωστόσο συνελήφθη από την αστυνομία και παραπέμφθηκε στο Πλημμελειοδικείο, το οποίο και τον καταδίκασε σε 10ήμερη φυλάκιση.

Δείτε ΑΛΤ.gr Πρωτομαγιά – Οι πρώτοι εορτασμοί στην Ελλάδα (1893–1894).

1933

Μία ημέρα μετά από την Πρωτομαγιά, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Α. Χίτλερ στη Γερμανία διαλύει όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, που δεν πρόσκειντο στους Ναζί.

Τάγματα εφόδου (S.A.) καταλαμβάνουν τα γραφεία των συνδικάτων και συλλαμβάνουν τους συνδικαλιστές.

1935

Υπογράφεται Σύμφωνο Αμοιβαίας Βοήθειας μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Γαλλίας, το οποίο προέβλεπε κοινή δράση στην περίπτωση επίθεσης σε κάποια από τις δύο χώρες. Η ναζιστική Γερμανία αντέδρασε έντονα και άμεσα, οι δε αντιδράσεις της θεωρήθηκαν από τη Μ. Βρετανία «πλήρως δικαιολογημένες», ενώ όπως δήλωσε ο ίδιος ο Λόυντ Τζορτζ (τέως Πρωθυπουργός) από το βήμα του βρετανικού κοινοβουλίου, «ο Χίτλερ θα ήταν προδότης της Γερμανίας αν δεν υπερασπίζονταν τη χώρα του».

1940

Ματαιώνονται οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λόγω των πολεμικών γεγονότων. Αρχικά ήταν προγραμματισμένοι να γίνουν στο Τόκιο και στη συνέχεια στο Ελσίνκι.

1941

Ο 17χρονος μαθητής Μαθιός Πόταγας εκτελείται στη Βυτίνα από τις δυνάμεις Κατοχής. Είναι ο πρώτος αντιστασιακός.

1943

Στις 2 Μάη 1943 συντελέστηκε ένα γεγονός εξαιρετικής σημασίας για το αντάρτικο κίνημα στην Ελλάδα.

Με απόφαση που πήραν σε κοινή σύσκεψη η ΚΕ του ΕΑΜ και η ΚΕ του ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ.

Η Διοίκηση του Γενικού Στρατηγείου αποτελέστηκε από τους Στέφανο Σαράφη (στρατιωτικός αρχηγός), Άρη Βελουχιώτη (καπετάνιος) και Βασίλη Σαμαρινιώτη –ψευδώνυμο του Ανδρέα Τζήμα- (αντιπρόσωπος ΕΑΜ).

Ο συνταγματάρχης Σαράφης, που ανέβηκε στο βουνό το Φλεβάρη του 1943 για να οργανώσει ανεξάρτητο αντάρτικο τμήμα στη Θεσσαλία, κατέληξε σύντομα στο συμπέρασμα, όπως γράφει ο ίδιος, ότι το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, «ήταν μια οργάνωση πανελλαδική, αγαπητή στο λαό, με τεράστια δύναμη» και πως «ήταν σφάλμα η οργάνωση Ζέρβα – Ψαρρού – Σαράφη κλπ. Και ούτε τη βοήθεια στο συμμαχικό αγώνα εξυπηρετούσε όπως έπρεπε, αλλά αντίθετα τον εξασθένιζε και προπαρασκεύαζε τον εμφύλιο πόλεμο με τις προσωπικές φιλοδοξίες και επιδιώξεις των αρχηγών, που θα υποκινούνταν και θα κατευθύνονταν από διάφορα συμφέροντα ντόπια και ξένα». Ο συνταγματάρχης Σαράφης πήρε την απόφαση να καταταγεί στον ΕΛΑΣ και να πολεμήσει τους κατακτητές από τις γραμμές του. Η προσχώρηση του Σαράφη στον ΕΛΑΣ συνοδεύτηκε από ένα κύμα προσχωρήσεων πολλών μονίμων αξιωματικών του ελληνικού στρατού.

Με την ίδρυση του Γενικού Στρατηγείου του, ο λαϊκός στρατός απέκτησε την κεντρική του διοίκηση, που τους εξασφάλιζε έγκυρη, ενιαία και συντονισμένη καθοδήγηση και διεύθυνση. Το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ αποτελέστηκε από τους: συνταγματάρχη Στέφανο Σαράφη, στρατιωτικό διοικητή, Αρη Βελουχιώτη, καπετάνιο και Ανδρέα Τζήμα, αντιπρόσωπο του ΕΑΜ. Το Γενικό Στρατηγείο και η ΚΕ του ΕΛΑΣ βοήθησαν στην αύξηση της δύναμης του λαϊκού στρατού και στο συντονισμό της δράσης των τμημάτων του ΕΛΑΣ με βάση ένα ενιαίο σχέδιο.

Το Γενικό Στρατηγείο προώθησε το ζήτημα της στελέχωσης του ΕΛΑΣ με μόνιμους και έφεδρους αξιωματικούς του αστικού στρατού και με σειρά στελεχών που αναδείχτηκαν στη σκληρή πάλη κατά των φασιστών κατακτητών. Στη λύση αυτού του προβλήματος συνέβαλε και η ίδρυση από το Γενικό Στρατηγείο, τον Αύγουστο του 1943, Σχολής Αξιωματικών του ΕΛΑΣ, που έδωσε στα τμήματα του λαϊκού στρατού συνολικά 1.260 νέους ανθυπολοχαγούς. Επίσης, το γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ προετοίμασε και έθεσε σε εφαρμογή ένα στοιχειώδες πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης των ανδρών του λαϊκού στρατού.

1945

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Πτώση του Βερολίνου. Οι Σοβιετικοί στρατιώτες καταλαμβάνουν το κτήριο του Ράιχσταγκ.

1946

Επαναφέρονται σε ισχύ οι νόμοι της μεταξικής δικτατορίας για τις Επιτροπές Ασφαλείας. Η τρομοκρατία και καταστολή εναντίον του ΚΚΕ και των αγωνιστών της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης εντείνεται και συστηματοποιείται συνεχώς.

1949

Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του “Ο Θάνατος του Εμποράκου”.

1955

Ο Τένεσι Ουίλιαμς (φιλολογικό ψευδώνυμο του Τόμας Λανιέ Ουίλιαμς (Thomas Lanier “Tennessee” Williams III -γεννήθηκε το 1911) τιμάται με βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό του έργο “Λυσσασμένη Γάτα” (Cat on a Hot Tin Roof).

1969

Το μεγαλοπρεπές πλοίο Κουίν Ελίζαμπεθ ΙΙ ξεκινά το παρθενικό του ταξίδι από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας για τη Νέα Υόρκη.

1977

Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος τιμάται με το βραβείο «Λένιν».

1984

Η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να αναστείλει την απόφασή της για καταστροφή των φακέλων, που επί δεκαετίες καταδυνάστευαν τη ζωή των «μη εθνικοφρόνων» πολιτών.

1995

O πάπας Ιωάννης Παύλος Β’, με επιστολή του προς τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, αναφέρει ότι το σχίσμα είναι λάθος και καλεί τους πιστούς σε συναδέλφωση.

1996

Στα Τίρανα της Αλβανίας, ανοίγει το πρώτο Χρηματιστήριο στην ιστορία της χώρας.

1997

Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, Τόνι Μπλερ, γίνεται ο νεότερος πρωθυπουργός της Βρετανίας από το 1812. «Στις 2 Μαΐου του 1997, έφτασα στην Ντάουνινγκ Στριτ ως πρωθυπουργός για πρώτη φορά. Ουδέποτε ως τότε είχα τοποθετηθεί σε κάποια κυβερνητική θέση, ούτε καν στο πλέον μικρό των μικρών υπουργείων. Ήταν η πρώτη και μοναδική θέση την οποία κατέλαβα στην κυβέρνηση», γράφει ο ίδιος το 2011 στο «ένα ταξίδι», το βιβλίο- μαρτυρία του από την πρωθυπουργική του θητεία και πέρα από αυτήν.

Γεννήσεις

1729

Γεννήθηκε η η Αικατερίνη Β΄, αυτοκράτειρα της Ρωσίας από τον Ιούνη του 1762 ως το θάνατό της, το Νοέμβρη του 1796, που έμεινε στην Ιστορία ως «Αικατερίνη η Μεγάλη».

Καταγόταν από ένα φτωχό γερμανικό πριγκιπάτο και παντρεύτηκε τον διάδοχο του ρωσικού θρόνου, Πέτρο Γ`.

Οταν ο σύζυγός της ανέβηκε στο θρόνο, η Αικατερίνη, με τη βοήθεια της στρατιωτικής φρουράς, τον ανέτρεψε και ανέλαβε την εξουσία.

Η πολιτική της ήταν η ταξική πολιτική των ευγενών.

Προσπάθησε, όμως, να καλύψει την ουσία της πίσω από φιλελεύθερη βιτρίνα.

Για το σκοπό αυτό, καλλιέργησε σχέσεις με τον Βολταίρο και τους Γάλλους εγκυκλοπαιδιστές.

Ωστόσο, το 1776, όταν ξέσπασε η αγροτική επανάσταση στη Ρωσία, η Αικατερίνη διέταξε την αιματηρή καταστολή της.

Κύριος στόχος της εξωτερικής της πολιτικής ήταν η στέπα στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, η Κριμαία και ο Βόρειος Καύκασος που τα κατείχε η Τουρκία.

1892

Γεννήθηκε ο “Κόκκινος Βαρόνος”, ο Γερμανός πιλότος Μάφρεντ φον Ριχτόφεν, ο οποίος πήρε την επωνυμία ο «Άσος των άσων» κερδίζοντας 80 αερομαχίες κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Θάνατοι

1519

Πέθανε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης, επιστήμονας, εφευρέτης, οραματιστής, η προσωποποίηση του αναγεννησιακού ανθρώπου.

Γεννήθηκε το 1452 στο Anziano και το πλήρες όνομά του ήταν Leonardo di ser Piero da Vinci.

Υπέγραφε τα έργα του ως «Leonardo» ή «Io, Leonardo» = «Εγώ, ο Λεονάρντο».

Πήγε στη Φλωρεντία γύρω στο 1464-1465 και σε ηλικία 14 ετών μαθήτευσε στο εργαστήρι του ζωγράφου και αρχιτέκτονα Αντρέα ντελ Βερρόκκιο, αργότερα, το 1482, μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου δούλεψε σαν μηχανικός, ζωγράφος και γλύπτης στον δούκα Ludovico Sforza και το 1499 και μετά την ήττα του Sforza από τα γαλλικά στρατεύματα, ξεκινά μαζί με τους Γάλλους στενή συνεργασία σχετικά με νέες ζωγραφικές τεχνικές.

Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους εγκαταλείπει το Μιλάνο, μετά τις καταστροφές και λεηλασίες που επέφεραν στην πόλη τα Γαλλικά στρατεύματα κατοχής, ταξιδεύει προς την Mantova και αμέσως μετά αρχές Μαρτίου 1500 αναχώρησε για τη Βενετία, όπου το 1502 αναλαμβάνει θέση στρατιωτικού συμβούλου του Καίσαρα Βοργία.

1957

Πεθαίνει ο Αμερικανός Γερουσιαστής Τζόζεφ Μακάρθι, γνωστός για τις διώξεις εναντίον των κομμουνιστών ή των υπόπτων ως κομμουνιστών, που ξεκίνησε το 1950 στις ΗΠΑ (ο λεγόμενος «Μακαρθισμός»). Εκατοντάδες κομμουνιστές, συνδικαλιστές, κ.α. ριζοσπάστες έπεσαν θύματα του Μακαρθισμού, δικάστηκαν και φυλακίστηκαν. Ακόμα περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών μπήκαν σε «μαύρες λίστες» (μεταξύ αυτών, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ, κ.α.). Σχεδόν 3.000 ναυτεργάτες και λιμενεργάτες απολυθήκαν ως ύποπτοι για «αντι-αμερικανικές» δράσεις.

1972

Πέθανε ο Έντγκαρ Χούβερ, ο μακροβιότερος διευθυντής του FBI.

2011

Σκοτώνεται από τη CIA στο Πακιστάν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Το 1979 μετέβη στο Αφγανιστάν προκειμένου να ενταχθεί στους χρηματοδοτούμενους από τις ΗΠΑ Μουζαχεντίν, οι οποίοι είχαν πάρει τα όπλα κατά της επαναστατικής λαϊκής κυβέρνησης που είχε εγκαθιδρυθεί από την επανάσταση του 1978.

Τη λαϊκή κυβέρνηση του Αφγανιστάν συνέδραμε από τη μεριά της η Σοβιετική Ένωση.

Μετά από τη νίκη του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο Μπιν Λάντεν στράφηκε εναντίον των πρώην συμμάχων του, συγκροτώντας την «Αλ Κάιντα» και πραγματοποιώντας χτυπήματα κατά Αμερικανικών στόχων ανά τον κόσμο.

Στην οργάνωσή του αποδόθηκαν οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους το 2001 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.

Έκτοτε και με πρόσχημα την τρομοκρατία, ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων ανά την υφήλιο, καθώς και μια σειρά στρατιωτικές επιχειρήσεις μικρής και μεγάλης έκτασης (πόλεμος σε Αφγανιστάν, Ιράκ, κ.α.).

Ο Μπιν Λάντεν, γόνος πλούσιας οικογένειας από τη Σαουδική Αραβία, με συναλλαγές με τις ΗΠΑ, γεννήθηκε στις 10 Μάρτη του 1957 και στρατολογήθηκε από τη CIA μόλις στα 22 του, για να ηγηθεί των μουτζαχεντίν στην «Επιχείρηση Κυκλώνας», επιχείρηση που σχεδίασε ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του τότε προέδρου Τζίμι Κάρτερ και μετέπειτα σύμβουλος του προέδρου Ομπάμα, Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι.

Είχε επαφή με τον κωδικό «Τιμ Οσμάν» στον πακιστανικό στρατό και την ISI και ξεκίνησαν το βρώμικο πόλεμο στη ΛΔ Αφγανιστάν που είχε εγκαθιδρυθεί από την επανάσταση του 1978. Τη λαϊκή κυβέρνηση του Αφγανιστάν συνέδραμε από τη μεριά της η Σοβιετική Ένωση.

«Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή της ιστορίας, η βοήθεια της CIA προς τους Μουτζαχεντίν ξεκίνησε κάποια στιγμή το 1980, μετά τη σοβιετική εισβολή στις 24 Δεκεμβρίου 1979. Η πραγματικότητα όμως, αν και έχει αποκρυφτεί επιμελώς, είναι εντελώς διαφορετική. Για την ακρίβεια, στις 3 Ιουλίου 1979, ο πρόεδρος Κάρτερ υπέγραψε το πρώτο διάταγμα για την αποστολή μυστικής βοήθειας στους αντιπάλους του φιλοσοβιετικού καθεστώτος της Καμπούλ. Την ίδια μέρα συνέταξα σημείωμα προς τον πρόεδρο όπου του εξήγησα, ότι κατά την άποψή μου, αυτή η βοήθεια θα προκαλέσει τη σοβιετική στρατιωτική εισβολή» είχε δηλώσει ο Μπρεζίνσκι σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο γαλλικό περιοδικό «Le Nouvel Observateur», το Γενάρη του 1998.

Υποτίθεται στροφή στην «καριέρα» του Μπιν Λάντεν ήταν ο πόλεμος του Κόλπου το 1991, ο πρώτος πόλεμος ενάντια στο Ιράκ υπό τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο.

Στην οργάνωσή του αποδόθηκαν οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους το 2001 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Έκτοτε και με πρόσχημα την τρομοκρατία, ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων ανά την υφήλιο, καθώς και μια σειρά στρατιωτικές επιχειρήσεις μικρής και μεγάλης έκτασης (πόλεμος σε Αφγανιστάν, Ιράκ, κ.α.).

2015

Πέθαινε η Μάγια Πλισέτσκαγια, Ρωσίδα μπαλαρίνα.

Η Μάγια Πλισέτσκαγια (Ма́йя Миха́йловна Плисе́цкая, 20 Νοεμβρίου 1925 - 2 Μαΐου 2015) ήταν Ρωσίδα χορεύτρια, μια από τις μεγαλύτερες όλων των εποχών. Είχε τιμηθεί με τον τίτλο «Η Απόλυτη Πρίμα Μπαλαρίνα».

Γεννήθηκε στη Μόσχα στις 20 Νοεμβρίου 1925. Μέλος των Μπολσόι από το 1943, αναδείχθηκε σε μία από τις καλύτερες χορεύτριες της γενιάς της. Παρέμεινε για 49 χρόνια στα Μπολσόι, ξεπερνώντας κατά πολύ τα ηλικιακά όρια στα οποία συνήθως αποσύρονται οι μπαλαρίνες. Το 2005, σε ηλικία 80 ετών, χόρεψε στο Κρεμλίνο το «Ave Maia» που της είχε αφιερώσει ο Μωρίς Μπεζάρ.

Η Μάγια Πλισέτσκαγια χαρακτηρίστηκε για τη μοναδική ατομικιστική απεικόνιση της και στον σοβιετικό χορό και στο κλασικό στυλ. Συνέθεσε τα δύο αυτά χαρακτηριστικά, δημιουργώντας το δικό της χορευτικό χαρακτήρα. Απέδωσε στο κλασσικό μπαλέτο νεωτεριστικά χαρακτηριστικά.

Πηγή: alt.gr, el.wikipedia.org