Δεν είναι πρώτη φορά που blog και σάιτ υμνούν την Απριλιανή δικτατορία, το πραξικόπημα των συνταγματαρχών.
Άλλα απροκάλυπτα και άλλα κεκαλυμμένα αναπαράγουν τα ψευδεπίγραφα επιχειρήματα περί κοινωνικής «ευημερίας» στα χρόνια της χούντας, αξιοποιώντας τις συνέπειες των αντεργατικών - αντιλαϊκών πολιτικών των αστικών κυβερνήσεων τουλάχιστον των τελευταίων 20 ετών, πολιτικές αναγκαίες για την αναπαραγωγή του κεφαλαίου στα πλαίσια της ΕΕ και της στρατηγικής του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.
Πάνω σε αυτό το έδαφος ορισμένοι προσπαθούν να ξεπλύνουν την χούντα, προβάλλοντας αποπροσανατολιστικά και επικίνδυνα διλήμματα, για να αθωώσουν τον αντιδραστικό και αντιλαϊκό της χαρακτήρα, σαν μορφή διαχείρισης της αστικής εξουσίας.
Κανένα άλλοθι για την χούντα που ήταν επιταγή ξενοκίνητων δυνάμεων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και είχε την στήριξη πολλών καπιταλιστικών χωρών της τότε ΕΟΚ, για να υπηρετηθούν πιο αποτελεσματικά τα σχέδια τους σε Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, που κατέληξε με την διχοτόμηση της Κύπρου ύστερα από το πραξικόπημα εκεί και την εισβολή του Τούρκικου στρατού.
Η χούντα ήταν απότοκο των οξυμένων αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων των αστικών δυνάμεων στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού του αστικού πολιτικού συστήματος. Σε αυτή την κατεύθυνση έπρεπε να μειωθεί η επιρροή του παλατιού στην διακυβέρνηση της χώρας με ανακλήσεις πρωθυπουργών και ελέγχου του στρατού. Οι θύλακες του παλατιού σε τμήματα του αστικού κρατικού μηχανισμού ήταν ακόμα πολύ ισχυροί και θεωρούνταν παρωχημένοι στην κατεύθυνση αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.
Η χούντα είχε την στήριξη εγχώριων δυνάμεων του κεφαλαίου και όχι μόνο, αφού έβλεπαν στο πρόσωπο της, τον θεματοφύλακα της διαφύλαξης των ταξικών – οικονομικών τους συμφερόντων.
Η ίδια η χούντα έγινε συνώνυμο της φαυλοκρατίας που δήθεν η ίδια θα πολεμούσε, αφού εκατοντάδες συγγενείς και αδέλφια των πρωτεργατών της δικτατορίας, διορίστηκαν σε επιτελικές θέσεις στο δημόσιο.
Οι χουντικοί τριπλασίασαν τον μισθό του πρωθυπουργό και των υπουργών και με φωτογραφική διάταξη έπαιρναν εκτός έδρας αποζημίωση για κάθε μέρα που ήταν εκτός του υπουργείου πέρα από άλλα προνόμια που απολάμβαναν.
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος διέμενε σε βίλα στο Λαγονήσι που του παραχώρησε ο εφοπλιστής Ωνάσης. Η σύζυγος του δικτάτορα Δέσποινα Παπαδοπούλου μετακινούταν στο εξωτερικό με την λιμουζίνα που επίσης παραχώρησε ο Ωνάσης.
Στις διάφορες «κοινωνικές» εκδηλώσεις των χουντικών παραβρισκόταν το εφοπλιστικό – βιομηχανικό – μεγαλοεπιχειρηματικό - τραπεζικό κεφάλαιο όπως οι οικογένειες Λάτση, Κιοσέογλου, Βαρδινογιάννη, Νιάρχου, Ανδρεάδη, Δρακοπούλο (Διυλιστήρια), Ταβουλιάρη (Ναυπηγεία), Μποδοσάκη, Τομ Πάππας( Εsso Pappas).
Και όλα αυτά όταν ένα κομμάτι του λαού βρισκόταν στα ξερονήσια, στις φυλακές και βασανιζόταν απάνθρωπα από το καθεστώς των Απριλιανών.
Όσοι ποντάρουν στην ιστορική άγνοια και την λήθη για να κάνουν τον φασισμό πιο ελκυστικό είναι γελασμένοι.
Ο φασισμός σαν καπιταλισμός στην πιο προωθημένη και αυταρχική εκδοχή του, είναι το τελευταίο καταφύγιο των κεφαλαιοκρατών, όταν οι οικονομικές κρίσεις και τα αδιέξοδα του συστήματος δυσκολεύουν την πολιτική διαχείριση του και οι μηχανισμοί χειραγώγησης λαϊκών συνειδήσεων εξαϋλώνονται.
Έτσι πρέπει να πολεμηθεί ο φασισμός σαν το τελευταίο προκεχωρημένο φυλάκιο του καπιταλισμού, για να ανοίξει ο δρόμος για ριζικές αλλαγές σε επίπεδο οικονομίας και εξουσίας, όπου στο επίκεντρο θα είναι ο λαός και οι ανάγκες του και όχι τα κέρδη των
λίγων, κέρδη που είναι αποτέλεσμα της κλοπής και υφαρπαγής του μόχθου και του ιδρώτα των πολλών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το κουτί ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται. .To κουτί έχει το δικαίωμα διαγραφής οποιοδήποτε σχολίου χωρίς αιτιολογία