Σαν Σήμερα 29 Απριλίου

1091

Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός νικά τους Πετσενέγους στη μάχη του Λεβουνίου.

1429

Η Ιωάννα της Λωραίνης φθάνει στην Ορλεάνη για να την ελευθερώσει από την πολιορκία των Άγγλων.

1707

Τα Κοινοβούλια Αγγλίας και Σκοτίας συνεδριάζουν και αποφασίζουν την ένωση των περιοχών τους, σχηματίζοντας έτσι τη Μεγάλη Βρετανία.

1882

Ο Βέρνερ φον Ζίμενς δοκιμάζει στο Βερολίνο το Ελέκτρομοουτ, πρόδρομο του τρόλεϊ.

Ο Βέρνερ φον Ζίμενς, πλήρες όνομα Ερνστ Βέρνερ φον Ζίμενς (γερμ. Ernst Werner von Siemens, 13 Δεκεμβρίου 1816 – 6 Δεκεμβρίου 1892), ήταν Γερμανός μηχανικός ηλεκτρολόγος, εφευρέτης, βιομήχανος, ιδρυτής της εταιρείας Ζίμενς-Χάλσκε.

Γεννήθηκε κοντά στο Ανόβερο, στη πόλη Γκέρντεν στις 13 Δεκεμβρίου του 1816. Οι γονείς του ήταν πολύτεκνοι αγρότες και ήταν το 4ο παιδί από τα 14 παιδιά που είχαν αποκτήσει. Πριν ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του εγκατέλειψε το σχολείο και κατατάχθηκε στον στρατό προκειμένου να τύχει τεχνικής εκπαίδευσης στη μηχανική, γεγονός που τον βοήθησε πολύ στα μετέπειτα χρόνια.

Εγκαταλείποντας αργότερα τον στρατό άρχισε να ασχολείται με τις τότε σύγχρονες του καιρού του εφευρέσεις και κατάφερε να φτιάξει ηλεκτρικό τηλέγραφο με ακίδα – δείκτη. Με δεδομένη την εφεύρεση αυτή στις 1 Οκτωβρίου του 1847 δημιουργεί την κατασκευαστική εταιρεία Ζίμενς – Χάλσκε. Στα επόμενα δύο χρόνια, 1848 – 1849, αναπτύσσει την πρώτη τηλεγραφική γραμμή Βερολίνου – Φραγκφούρτης, ενώ τα αδέλφια του αναλαμβάνουν να αντιπροσωπεύουν την εταιρεία στο εξωτερικό.

Το 1865 ο Β. Ζίμενς κατασκευάζει την πρώτη δυναμοηλεκτρική μηχανή με τυμπανοειδές επαγώγιμο και το 1869 τον πρώτο ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις για τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης.

Το 1888 ο Αυτοκράτορας της Γερμανίας τον αναγνωρίζει με τον τίτλο του φον και ο εφευρέτης έχει πλέον το δικαίωμα να αναγράφει το όνομά του ως Βέρνερ φον Ζίμενς. Δύο χρόνια μετά το 1890 αποχώρησε από την εταιρεία. Απεβίωσε στο Βερολίνο στις 6 Δεκεμβρίου του 1892.

Ο Βέρνερ φον Ζίμενς υπήρξε μέλος της Πρωσσικής Ακαδημίας των Επιστημών, καθώς και μέλος της Πρωσσικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Είχε τελέσει δύο γάμους. Από τον πρώτο του γάμο με την Ματθίλδη απέκτησε τον Άρνολντ φον Ζίμενς και τον Γεώργιο Γουλιέλμο φον Ζίμενς. Μετά το θάνατο της συζύγου του (1867), τέλεσε τον δεύτερο γάμο του με την Αντωνία με την οποία και απέκτησε τον Κάρολο Φρειδερίκο φον Ζίμενς.

1916

Εξέγερση του Πάσχα: Αίρεται ο στρατιωτικός νόμος στην Ιρλανδία και η εξέγερση λήγει επίσημα με την παράδοση των Ιρλανδών εθνικιστών στις βρετανικές αρχές στο Δουβλίνο.

1918

Πέφτει το Βίμποργκ, ο τελευταίος προμαχώνας της προλεταριακής επανάστασης στη Φιλανδία. Χιλιάδες επαναστατημένοι εργάτες, κομμουνιστές και «κόκκινοι» μαχητές κλείστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου πέθαναν από την πείνα και τις κακουχίες. Χιλιάδες ακόμη εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις της αντεπανάστασης.

1933

Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας μεταξύ των ομάδων Έβερτον και Μάντσεστερ Σίτι (3-0) είναι ο πρώτος αγώνας ποδοσφαίρου, που οι παίκτες φορούν φανέλες με νούμερα. Η Έβερτον χρησιμοποιεί νούμερα από το 1 μέχρι το 11 και η Σίτι από το 12 μέχρι το 22.

1941

Ορκίζεται η πρώτη κατοχική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον στρατηγό, Γεώργιο Τσολάκογλου. Οι αρχές κατοχής στην Ελλάδα θέτουν σε κυκλοφορία παράλληλα με τη δραχμή, το μάρκο κατοχής (Reichs Kredit Kassenscheine), τη λιρέτα κατοχής, τη μεσογειακή δραχμή, το βουλγαρικό λέβα και το αλβανικό φράγκο, νομίσματα χωρίς αντίκρυσμα.

1943

Οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής καίνε τα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας Νεστόριο, Πεντάβρυσο, Βοτάνι, Μηλίτσα, Δισπηλιό, Βογατσικό, Γέρμα, Φωτεινή και Κορησσό.

1945

Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Ο γερμανικός στρατός στην Ιταλία παραδίδεται άνευ όρων στους Συμμάχους.

Την ίδια μέρα o Χίτλερ παντρεύεται την Εύα Μπράουν, σε ένα καταφύγιο στο Βερολίνο και ορίζει ως διάδοχό του τον ναύαρχο Καρλ Νταίνιτς. Ο Χίτλερ και η Μπράουν αυτοκτονούν την επόμενη ημέρα.

1945

Τα αμερικανικά στρατεύματα απελευθερώνουν το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου.

1949

Υπό την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης και της ΕΣΣΔ οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας προτείνουν στον Γκρομίκο να συζητηθεί το ζήτημα για τα μέτρα διακανονισμού της κατάστασης στην Ελλάδα και τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου.

Ο Γκρομίκο δήλωσε πως βάση για τη ρύθμιση του ζητήματος έπρεπε να είναι η τελευταία ειρηνευτική δήλωση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελεύθερης Ελλάδας, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων, το σταμάτημα των πολεμικών επιχειρήσεων, τη χορήγηση γενικής αμνηστίας και την διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών. Η κυβέρνηση της Αθήνας αρνήθηκε τις προτάσεις.

1954

Επιτυγχάνεται συμφωνία για τη ρύθμιση των συνοριακών διαφορών μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της ΕΣΣΔ.

1957

Ξεκινά η δίκη των στελεχών του ΚΚΕ Γιώργη Μωραΐτη, Σπύρου Κωτσάκη, Γιώργη Σπανού, Αλέκου Παπαδάτου και Θέτιδας Κωτσάκη, με την κατηγορία της κατασκοπίας. Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 7 Μάη. Καταδικάστηκαν δύο φορές σε θάνατο ο Γιώργης Μωραΐτης, ο Σπύρος Κωτσάκης και ο Γιώργης Σπανός. Οι άλλοι δύο σε ισόβια δεσμά και σε φυλάκιση 10 χρόνων αντίστοιχα.

1970

Πόλεμος του Βιετνάμ: Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι δυνάμεις του Νότιου Βιετνάμ εισβάλλουν στην Καμπότζη για να κυνηγήσουν τους Βιετκόνγκ.

1975

Εικόνες αλλοφροσύνης διαδραματίζονται στην πρεσβεία των ΗΠΑ και στο λιμάνι της Σαϊγκόν, καθώς έχει αρχίσει η αποχώρηση και των τελευταίων Αμερικανών στρατιωτών από το Βιετνάμ.

1989

Η τραγωδία του Χέιζελ κατά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Λίβερπουλ – Γιουβέντους, το 1985, «ζωντανεύει» στη δικαστική αίθουσα και 14 Αγγλοι οπαδοί καταδικάζονται σε πολυετή φυλάκιση για τη συμμετοχή τους στα αιματηρά επεισόδια, που είχαν στοιχίσει το θάνατο 39 Ιταλών.

1994

Στην Ιταλία, ο μεγιστάνας των ΜΜΕ, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, λαμβάνει την εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης.

2005

Ολοκληρώνεται η αποχώρηση των στρατευμάτων της Συρίας από το Λίβανο

Γεννήσεις

1519

Τιντορέττο, Ιταλός ζωγράφος.

Ο Τιντορέττο (Tintoretto, περ. 1518 ή 1519 - 31 Μαΐου 1594), πραγματικό όνομα Γιάκοπο Ρομπούστι (Jacopo Robusti) ή, σύμφωνα με νεότερες έρευνες Γιάκοπο Κομίν (Jacopo Comin) ήταν σημαντικός ζωγράφος της Βενετικής Σχολής, ο οποίος έζησε και δημιούργησε στη Βενετία του 16ου αιώνα. Εκτός από θρησκευτικά και μυθολογικά θέματα, ο Τιντορέττο ολοκλήρωσε αρκετές προσωπογραφίες επιφανών Βενετών, αν και ο ίδιος ουδέποτε έγινε καθολικά δεκτός από τις αριστοκρατικές οικογένειες της Βενετίας, όπως αποτυπώνεται στις παραγγελίες έργων που δέχτηκε. Ο γρήγορος ρυθμός με τον οποίο ολοκλήρωνε τα έργα του προκάλεσε διχασμό μεταξύ των σύγχρονων κριτικών, καθώς για πολλούς συνιστούσε δείγμα προχειρότητας, ενώ κοινή σε πολλούς κριτικούς υπήρξε και η άποψη πως παρέκκλινε των αποδεκτών ορίων της καλλιτεχνικής παράδοσης. Σήμερα συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους ζωγράφους της Αναγέννησης.

1785

Καρλ φον Ντράις, Γερμανός εφευρέτης.

Ο Καρλ φον Ντράις (Karl Friedrich Christian Ludwig Freiherr Drais von Sauerbronn, 29 Απριλίου 1785 - 10 Δεκεμβρίου 1851) ήταν Γερμανός βαρώνος εφευρέτης. Αποτελεί κεντρική φυσιογνωμία στην ιστορία του ποδηλάτου, καθώς σχεδίασε και κατασκεύασε την draisienne, μια πρώιμη μορφή ποδηλάτου. Από αρκετούς θεωρείται ως «ο πατέρας του ποδηλάτου».

1854

Ανρί Πουανκαρέ, Γάλλος μαθηματικός και φυσικός.

Ο Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ (γαλλ. Jules Henri Poincaré) ήταν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους μαθηματικούς και θεωρητικούς φυσικούς, καθώς και φιλόσοφος της επιστήμης. Ο Πουανκαρέ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1854 στην πόλη Νανσύ της Γαλλίας και πέθανε στις 17 Ιουλίου 1912 στο Παρίσι. Συχνά περιγράφεται ως πολυμαθής, και στον κόσμο των μαθηματικών είναι γνωστός ως ο «τελευταίος πανεπιστήμονας», καθώς διέπρεπε σε όλα τα επιστημονικά πεδία τα οποία υπήρχαν στη διάρκεια της ζωής του.

Ο Πουανκαρέ δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο στο Nouvelles Annales des Mathematiques σε ηλικία 19 ετών. Συνολικά συνέγραψε τουλάχιστον 30 βιβλία και 500 ερευνητικές εργασίες - άρθρα. Ίσως ήταν ο τελευταίος μαθηματικός με ευρύτατο πεδίο ενασχόλησης, ώστε οι διαλέξεις του στη Σορβόνη να ποικίλλουν σε ευρύτατη γκάμα θεμάτων. Ο Πουανκαρέ, εκτός από τη σημαντική του προσφορά στο αμιγώς μαθηματικό πεδίο, συνεισέφερε στην οπτική, τον ηλεκτρισμό, την ελαστικότητα, τη θερμοδυναμική, την κβαντική θεωρία τη σχετικότητα και την κοσμολογία. Ο Πουανκαρέ υπήρξε και σημαντικός εκλαϊκευτής της επιστήμης. Χαρακτηριστικά στο βιβλίο του Η Αξία της Επιστήμης έλεγε:

Αν η φύση δεν ήταν όμορφη, δεν θα άξιζε τον κόπο να την γνωρίσουμε. Κι αν δεν άξιζε τον κόπο να τη γνωρίσουμε τη φύση, τότε δεν θα άξιζε να ζούμε

Με την εκλογή του ως μέλους του τμήματος λογοτεχνίας του Γαλλικού Ινστιτούτου τιμήθηκε για την πολυποίκιλη προσφορά του στην επιστήμη.

Το 1889 ο Πουανκαρέ έδειξε ότι η πλήρης ανάλυση της κίνησης έστω και τριών σωμάτων (π.χ. του Ήλιου, της Γης και της Σελήνης) με βάση τη νευτώνεια θεωρία παρήγαγε ένα ενδογενώς μη ολοκληρώσιμο σύστημα. Ως εκ τούτου θεμελίωσε τη σημαντική δυσκολία επίλυσης των προβλημάτων της φυσικής με μαθηματική ανάλυση, ακόμα και για τρία σώματα (πολύ περισσότερο για πάνω από τρία ή για εκατομμύρια) και ανέδειξε τις πρώτες ρωγμές στο Νευτώνειο σύμπαν. Ο αναγωγισμός, ως θεώρηση του κόσμου, απεδείχθη υπεραπλουστευτικός και ανακριβής. Με αφορμή τη ρήση του Νεύτωνα «η φύση ευχαριστιέται με την απλότητα και δεν αγαπάει τη μεγαλοπρέπεια των περιττών αιτίων» ο Πουανκαρέ παρατήρησε:

Πριν από ένα αιώνα ομολογείτο με ειλικρίνεια και διακηρυσσόταν ανοιχτά πως η φύση αγαπάει την απλότητα, αποδείχθηκε όμως ότι η φύση κάνει το αντίθετο σε περισσότερες από μία περιπτώσεις.

1863

Κωνσταντίνος Καβάφης, Έλληνας ποιητής.

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια, όπου οι γονείς του, εγκαταστάθηκαν εγκαταλείποντας την Κωνσταντινούπολη το 1850. Ήταν το ένατο παιδί του Πέτρου - Ιωάννη Καβάφη (1814-1870), μεγαλέμπορου βαμβακιού, και της Xαρίκλειας Φωτιάδη, που ανήκε σε παλιά φαναριώτικη οικογένεια μεγαλεμπόρων και κοινοτικών επιτρόπων της Κωνσταντινούπολης. Και τα δυο αυτά στοιχεία, η εμπορική ιδιότητα του πατέρα και η αρχοντιά της μητέρας συντέλεσαν σημαντικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του ποιητή.

Ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμα του ποιητή:

Εἶμαι Κωνσταντινουπολίτης τὴν καταγωγήν, ἀλλὰ ἐγεννήθηκα στὴν Ἀλεξάνδρεια — σ' ἕνα σπίτι τῆς ὁδοῦ Σερίφ· μικρὸς πολὺ ἔφυγα, καὶ ἀρκετὸ μέρος τῆς παιδικῆς μου ἡλικίας τὸ πέρασα στὴν Ἀγγλία. Κατόπιν ἐπισκέφθην τὴν χώραν αὐτὴν μεγάλος, ἀλλὰ γιὰ μικρὸν χρονικὸν διάστημα. Διέμεινα καὶ στὴ Γαλλία. Στὴν ἐφηβικήν μου ἡλικίαν κατοίκησα ὑπὲρ τὰ δύο ἔτη στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὴν Ἑλλάδα εἶναι πολλὰ χρόνια ποὺ δὲν ἐπῆγα. Ἡ τελευταία μου ἐργασία ἦταν ὑπαλλήλου εἰς ἕνα κυβερνητικὸν γραφεῖον ἐξαρτώμενον ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων τῆς Αἰγύπτου. Ξέρω Ἀγγλικά, Γαλλικὰ καὶ ὁλίγα Ἰταλικά.

Σήμερα η ποίησή του όχι μόνο έχει επικρατήσει στην Ελλάδα, αλλά και κατέλαβε μία εξέχουσα θέση στην όλη ευρωπαϊκή ποίηση, ύστερα από τις μεταφράσεις των ποιημάτων του αρχικά στα Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και κατόπιν σε πολλές άλλες γλώσσες.

Το σώμα των Καβαφικών ποιημάτων περιλαμβάνει: Τα 154 ποιήματα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα λεγόμενα Αναγνωρισμένα), τα 37 Αποκηρυγμένα ποιήματά του, τα περισσότερα νεανικά, σε ρομαντική καθαρεύουσα, τα οποία αργότερα αποκήρυξε, τα Κρυμμένα, δηλαδή 75 ποιήματα που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του, καθώς και τα 30 Ατελή, που βρέθηκαν στα χαρτιά του χωρίς να έχουν πάρει την οριστική τους μορφή. Τύπωσε ο ίδιος το 1904 μια μικρή συλλογή με τον τίτλο Ποιήματα, στην οποία περιέλαβε τα ποιήματα: Φωνές, Επιθυμίες, Κεριά, Ένας γέρος, Δέησις, Οι ψυχές των γερόντων, Το πρώτο σκαλί, Διακοπή, Θερμοπύλες, Τα παράθυρα, Περιμένοντας τους βαρβάρους, Απιστία και Τα άλογα του Αχιλλέως. Η συλλογή, σε 100-200 αντίτυπα, κυκλοφόρησε ιδιωτικά.

Το 1910 τύπωσε πάλι τη συλλογή του, προσθέτοντας αλλά επτά ποιήματα: Τρώες, Μονοτονία, Η κηδεία του Σαρπηδόνος, Η συνοδεία του Διονύσου, Ο Βασιλεύς Δημήτριος, Τα βήματα και Ούτος εκείνος. Και αυτή η συλλογή διακινήθηκε από τον ίδιο σε άτομα που εκτιμούσε.

Το 1935 κυκλοφόρησε στην Αθήνα, με επιμέλεια της Ρίκας Σεγκοπούλου, η πρώτη πλήρης έκδοση των (154) Ποιημάτων του, που εξαντλήθηκε αμέσως. Δύο ακόμη ανατυπώσεις έγιναν μετά το 1948.

Ο ποιητής επεξεργαζόταν επίμονα κάθε στίχο, κάποτε για χρόνια ολόκληρα, προτού τον δώσει στην δημοσιότητα. Σε αρκετές από τις εκδόσεις του υπάρχουν διορθώσεις από το χέρι του και συχνά όταν επεξεργαζόταν ξανά τα ποιήματά του τα τύπωνε διορθωμένα.

1899

Ντιουκ Έλινγκτον, Αμερικανός συνθέτης και πιανίστας.

O Έντουαρντ Κένεντι Έλινγκτον (Edward Kennedy "Duke" Ellington, 29 Απριλίου 1899 - 24 Μαΐου 1974), γνωστός περισσότερο ως Ντιουκ Έλινγκτον, ήταν Αμερικανός συνθέτης, ενορχηστρωτής και πιανίστας της τζαζ μουσικής. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της τζαζ στη διάρκεια του 20ού αιώνα.

1907

Φρεντ Τσίνεμαν, Αυστριακός σκηνοθέτης.

Ο Φρεντ Τσίνεμαν (Fred Zinnemann, 29 Απριλίου 1907 - 14 Μαρτίου 1997) ήταν Αυστριακός σκηνοθέτης, κάτοχος δυο Όσκαρ Σκηνοθεσίας κι άλλων πέντε υποψηφιοτήτων. Φημίζεται κυρίως για τις ταινίες: Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές (High Noon, 1952), Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here To Eternity, 1953), Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (A Man For All Seasons, 1953) και Η Μέρα του Τσακαλιού (The Day Of The Jackal, 1973).

Θάνατοι

1930

Μαρία Πολυδούρη, Ελληνίδα ποιήτρια.

Η Μαρία Πολυδούρη ανήκει στη γενιά του 1920 που καλλιέργησε το αίσθημα του ανικανοποίητου και της παρακμής. Ο έρωτας και ο θάνατος είναι οι δύο άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η ποίησή της. Είναι μεστή από πηγαίο λυρισμό που ξεσπά σε βαθιά θλίψη και κάποτε σε σπαραγμό, με εμφανείς επιδράσεις από τον έρωτα της ζωής της, Κώστα Καρυωτάκη, αλλά και τα μανιάτικα μοιρολόγια. Οι συναισθηματικές και συγκινησιακές εξάρσεις της Πολυδούρη καλύπτουν συχνά κάποιες τεχνικές αδυναμίες και στιχουργικές ευκολίες του έργου της. Ο Κώστας Στεργιόπουλος έχει πει για την Πολυδούρη:

Η Μαρία Πολυδούρη έγραφε τα ποιήματά της όπως και το ατομικό της ημερολόγιο. Η μεταστοιχείωση γινόταν αυτόματα και πηγαία [...] Γι' αυτήν η έκφραση εσήμαινε κατ' ευθείαν μεταγραφή των γεγονότων του εσωτερικού της κόσμου στην ποιητική γλώσσα με όλες τις γενικεύσεις και τις υπερβολές που της υπαγόρευε η ρομαντική της φύση.

Το πρώτο άρθρο για την Μαρία Πολυδούρη που βασίζεται στο αρχείο της και το ημερολόγιό της ανήκει στη Βασιλική Μπόμπου-Σταμάτη και είναι δημοσιευμένο στην Ελληνική Δημιουργία 7(1954), σ. 617-624. Τα Άπαντα της Μαρίας Πολυδούρη κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά την δεκαετία του 1960 από τις Εκδόσεις Εστία, με επιμέλεια της Λιλής Ζωγράφου. Έκτοτε επανακυκλοφόρησαν από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Ο συγγραφέας και ποιητής Κωστής Γκιμοσούλης έχει γράψει μία μυθιστορηματική βιογραφία της με τον τίτλο Βρέχει φως.

Ποιήματά της έχουν μελοποιήσει Έλληνες συνθέτες, κλασικοί, έντεχνοι και ροκ — ανάμεσά τους οι Μενέλαος Παλλάντιος, Κωστής Κριτσωτάκης, Νίκος Μαμαγκάκης, Γιάννης Σπανός, Νότης Μαυρουδής, Γιώργος Αρκομάνης, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Ανδρέας Α. Αρτέμης, Μιχάλης Κουμπιός, Στέλιος Μποτωνάκης και τα συγκρότηματα «Πληνθέτες» και «Ηλιοδρόμιο» καθώς και ο μουσουργός Νίκος Φυλακτός σε έργα με φωνή και πιάνο. Σε αυτούς να προσθέσουμε τον Θάνο Ανεστόπουλο, τραγουδιστή του συγκροτήματος "Διάφανα Κρίνα" που μελοποίησε τα ποιήματα "Κοντά σου" και "Σαν πεθάνω".

1933

Κωνσταντίνος Καβάφης, Έλληνας ποιητής.

1951

Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν, Αυστριακός φιλόσοφος.

Ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν (ή Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν) (Ludwig Josef Johann Wittgenstein, 26 Απριλίου 1889 - 29 Απριλίου 1951) ήταν Αυστριακός φιλόσοφος, με σημαντική συνεισφορά στον τομέα της αναλυτικής φιλοσοφίας και της λογικής. Θεωρείται ένας από τους πλέον επιδραστικούς φιλοσόφους, του οποίου το έργο διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της ζωής του δημοσίευσε μόλις μία φιλοσοφική διατριβή, το Tractatus Logico-Philosophicus, ένα άρθρο, μια κριτική βιβλίου και ένα παιδικό λεξικό, αν και πολλές δευτερογενείς δημοσιεύσεις και αναλύσεις γύρω από το έργο του καταγράφονται μέχρι σήμερα. Τα ογκώδη χειρόγραφά του επιμελήθηκαν και δημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατό του. Οι Φιλοσοφικές Έρευνες εμφανίστηκαν σε μορφή βιβλίου το 1953 και ως το τέλος του αιώνα θεωρούνταν σημαντικό σύγχρονο κλασικό έργο. Ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ περιέγραψε τον Βιτγκενστάιν ως «το τελειότερο παράδειγμα παραδοσιακά εννοούμενης ιδιοφυΐας που έχω γνωρίσει: φλογερός, βαθυστόχαστος, δριμύς και αυταρχικός».

1961

Γιάννης Κορδάτος, Έλληνας κοινωνιολόγος.

Ο Γιάννης Κορδάτος (Ζαγορά Πηλίου, 1 Φεβρουαρίου 1891 – Αθήνα, 29 Απριλίου 1961) ήταν Έλληνας κοινωνιολόγος, ιστορικός, πολιτικός και νομικός, οπαδός του μαρξισμού. Παρότι αυτοδίδακτος ιστορικός, υπήρξε πολυγραφότατος μελετητής της ελληνικής ιστορίας από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή.

1980

Άλφρεντ Χίτσκοκ, Άγγλος σκηνοθέτης.

Ο Άλφρεντ Τζόζεφ Χίτσκοκ (αγγλικά: Alfred Joseph Hitchcock, 13 Αυγούστου 1899 - 29 Απριλίου 1980) ήταν Άγγλος σκηνοθέτης και παραγωγός. Συχνά αναφέρεται και ως «Άρχοντας του Σασπένς», καθώς ήταν πρωτοπόρος σε διάφορες τεχνικές, σχετικά με τα θρίλερ περιπέτειας και τα ψυχολογικά θρίλερ. Κατόπιν επιτυχημένης καριέρας στον Βρετανικό Κινηματογράφο, σε βουβές και μη ταινίες, όπου είχε τη φήμη του καλύτερου σκηνοθέτη, το 1939, δοκίμασε να γυρίσει ταινίες στο Χόλυγουντ. Ακολούθως, το 1955, έγινε Αμερικανός πολίτης.

Πηγή: alt.gr, el.wikipedia.org