395
Ο
αυτοκράτορας Αρκάδιος παντρεύεται την
Αιλία Ευδοξία, κόρη του Φράγκου στρατηγού
Φλάβιου Βαύδου, η οποία γίνεται μία από
τις πιο ισχυρές Βυζαντινές αυτοκράτειρες
της ύστερης αρχαιότητας.
711
Μουσουλμανική
κατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου:
Μαυριτανικά στρατεύματα αποβιβάζονται
στο Γιβραλτάρ για να ξεκινήσουν την
εισβολή τους στην Ιβηρική Χερσόνησο
(Αλ-Άνταλους).
1521
Μάχη
του Μακτάν: Ο εξερευνητής Φερδινάνδος
Μαγγελάνος σκοτώνεται στις Φιλιππίνες
από ιθαγενείς με επικεφαλής τον Λάπου
Λάπου.
1805
Δυνάμεις
Αμερικανών Πεζοναυτών υπό τον Γουίλιαμ
Ίτον, επικουρούμενες από Έλληνες, Άραβες
και Τούρκους μισθοφόρους, καταλαμβάνουν
την πόλη Ντέρνα, στη βόρειο Αφρική,
επιχειρώντας να διαλύσουν εστίες
πειρατών που μαίνονται την Μεσόγειο
και το βόρειο Ατλαντικό. Είναι η πρώτη
επέμβαση αμερικανικών στρατευμάτων
στο εξωτερικό στην Ιστορία.
1810
Ο
Λούντβιχ βαν Μπετόβεν συνθέτει το
διάσημο κομμάτι "Für Elise".
1865
Ιδρύεται
το Πανεπιστήμιο Κορνέλ στις ΗΠΑ.
Το
Πανεπιστήμιο Κορνέλ (Cornell University) είναι
ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην πολιτεία
της Νέας Υόρκης στις Η.Π.Α. Ιδρύθηκε το
1865 από τον Έζρα Κορνέλ (Ezra Cornell) του οποίου
το όνομα και φέρει. Ο Κορνέλ οραματίστηκε
ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα στο οποίο
όπως χαρακτηριστικά έγραψε "οποιοσδήποτε
θα μπορούσε να βρει σπουδή και διδασκαλία
σε οποιοδήποτε αντικείμενο σπουδών"
. Η θέση αυτή του Κορνέλ υπήρξε ιδιαίτερα
πρωτοποριακή για την εποχή εκείνη καθώς
στο Κορνέλ εισάγετο κανείς ανεξαρτήτως
φύλου, χρώματος, οικονομικής και
κοινωνικής κατάστασης, θρησκευτικής ή
πολιτικής πεποίθησης αλλά με μόνο
κριτήριο την ακαδημαϊκή ικανότητα και
επίδοση . Το Κορνέλ σήμερα έχει σημεία
παρουσίας στην πόλη της Νέας Υόρκης
αλλά και στη Ντόχα του Κατάρ όπου διατηρεί
μία πλήρη Ιατρική σχολή και ιατρικό
ερευνητικό κέντρο. Το Κορνέλ είναι μέλος
της φημισμένης λίγκας του Κισσού (Ivy
League) μαζί με τα ακόλουθα πανεπιστήμια:
Χάρβαρντ (Harvard), Κολούμπια (Columbia), Γέιλ
(Yale), Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια,
(UPenn), Πρίνστον (Princeton), Ντάρτμουθ (Dartmouth)
και Μπράουν (Brown) . Σαράντα Νομπελίστες
συνδέονται με το Κορνέλ είτε ως
Καθηγητές/ερευνητές είτε ως απόφοιτοι
του πανεπιστημίου.
1941
Β΄
Παγκόσμιος Πόλεμος: Γερμανικά στρατεύματα
εισέρχονται στην Αθήνα, αρχίζει η
περίοδος της Κατοχής.
1945
Ο
Μπενίτο Μουσολίνι συλλαμβάνεται από
Ιταλούς παρτιζάνους.
1961
Η
Σιέρα Λεόνε αποκτά την ανεξαρτησία της
από το Ηνωμένο Βασίλειο.
1978
Ξεκινά
η Εξέγερση του Σαούρ στο Αφγανιστάν. Η
εξέγερση ολοκληρώθηκε το επόμενο πρωί
με τη δολοφονία του προέδρου του
Αφγανιστάν Μοχάμεντ Νταούντ Χαν και
την εγκαθίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας
του Αφγανιστάν.
1981
Παρουσιάζεται
το πρώτο ποντίκι υπολογιστή στο κέντρο
ερευνών Xerox PARC.
1988
Δολοφονείται
στην Αθήνα ο ηγέτης της μυστικής οργάνωσης
"ASALA", ο Αγκόπ Αγκοπιάν. Την ίδια
ημέρα πραγματοποιείται στην Αθήνα
δολοφονική απόπειρα εναντίον του Ματ
Σάμπρι γραμματέα του κλιμακίου P.L.O.
Αθήνας.
Γεννήσεις
1748
Αδαμάντιος
Κοραής, Έλληνας λόγιος.
Ο
Αδαμάντιος Κοραής (Σμύρνη, 27 Απριλίου
1748 – Παρίσι, 6 Απριλίου 1833), ήταν Έλληνας
φιλόλογος με βαθιά γνώση του ελληνικού
πολιτισμού. Ο Κοραής είναι ένας από τους
σημαντικότερους εκπροσώπους του
νεοελληνικού διαφωτισμού και μνημονεύεται,
ανάμεσα σε άλλα, ως πρωτοπόρος στην
έκδοση έργων αρχαίας ελληνικής
γραμματείας, αλλά και για τις γλωσσικές
του απόψεις στην υποστήριξη της
καθαρεύουσας, σε μια μετριοπαθή όμως
μορφή της, με σκοπό την εκκαθάριση των
πλείστων ξένων λέξεων που υπήρχαν στη
γλώσσα του λαού.
1759
Μαίρη
Γουόλστονκραφτ, Αγγλίδα συγγραφέας και
φιλόσοφος
Η
Μαίρη Γουόλστονκραφτ (Mary Wollstonecraft, 27
Απριλίου 1759 - 10 Σεπτεμβρίου 1797) ήταν
Αγγλίδα συγγραφέας, φιλόσοφος και
υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών.
Έγραψε μυθιστορήματα, ταξιδιωτικές
εντυπώσεις, την ιστορίας της Γαλλικής
Επανάστασης καθώς και παιδικά βιβλία.
Στην
ιστορία έμεινε για το πρωτοποριακό έργο
της « A Vindication of the Righs of Woman» (1792) όπου
αντιμετώπισε τις παραδοσιακές έννοιες
της θηλυκότητας και της αυθεντίας και
διατύπωσε το πρώτο συστηματικό επιχείρημα
για τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών.
Αντιπαρατέθηκε ευθέως στην πολιτική
του φύλου και στον πατριαρχικό μύθο της
πολιτικής θεωρίας. Η επαναστατική
πολιτική θεωρία της αντέκρουσε τον
διαχωρισμό δημόσιας και ιδιωτικής
σφαίρας, τονίζοντας ότι οι γυναίκες
μπορούν να είναι ορθολογικοί παίκτες
στο πρόγραμμα του διαφωτισμού για την
ελευθερία και τον ατομικισμό. Ήταν η
μητέρα τής μετέπειτα διάσημης Μαίρης
Σέλλεϋ, συγγραφέως του "Φρανκεστάιν".
1791
Σάμιουελ
Μορς, Αμερικανός εφευρέτης.
Ο
Σάμιουελ Μορς (Samuel Finley Breese Morse, 27 Απριλίου
1791 - 2 Απριλίου 1872) ήταν Αμερικανός
ζωγράφος και φυσικός, ο εφευρέτης του
τηλέγραφου και του διεθνούς κώδικα που
φέρει το όνομά του.
1820
Χέρμπερτ
Σπένσερ, Άγγλος φιλόσοφος.
Ο
Χέρμπερτ Σπένσερ (27 Απριλίου 1820 - 8
Δεκεμβρίου 1903) ήταν Άγγλος φιλόσοφος,
βιολόγος, κοινωνιολόγος και πολιτικός
φιλόσοφος της Βικτωριανής εποχής.
Ο
Σπένσερ ανέπτυξε την έννοια της εξέλιξης
ως την προοδευτική ανάπτυξη του φυσικού
κόσμου, των βιολογικών οργανισμών, του
ανθρώπινου μυαλού, του ανθρώπινου
πολιτισμού και των κοινωνιών σύμφωνα
με την οποία ο κόσμος προοδεύει σταθερά
προς το καλύτερο. Οι ιδεές του για την
εξέλιξη επηρέασαν την ανάπτυξη της
οικονομίας, της πολιτικής επιστήμης,
της βιολογίας και της φιλοσοφίας. Στη
διάρκεια της ζωής του απέκτησε μεγάλη
φήμη κυρίως στην αγγλόφωνη ακαδημαϊκή
κοινότητα. Η φήμη του ανταγωνιζόταν
εκείνη του Δαρβίνου. Στο Ηνωμένο Βασίλειο
και τις Ηνωμένες Πολιτείες οι οπαδοί
του κάποια στιγμή δε δίστασαν να τον
συγκρίνουν με τον Αριστοτέλη.
1883
Νίκος
Δάνδολος, Έλληνας χαρτοπαίκτης.
Ο
Νίκος Δάνδολος (27 Απριλίου 1883 - 25 Δεκεμβρίου
1966), γνωστός με το ψευδώνυμο Νικ δε Γκρηκ,
ήταν ένας από τους γνωστότερους
επαγγελματίες παίκτες τυχερών παιχνιδιών.
Ο
Νίκος Δάνδολος γεννήθηκε στο Ρέθυμνο
το 1883. Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας
και νέος σπούδασε φιλοσοφία. Σε ηλικία
18 ετών μετανάστευσε στο Σικάγο των
Η.Π.Α. και αργότερα μετακινήθηκε στο
Μόντρεαλ του Καναδά, όπου άρχισε να
ασχολείται με το στοίχημα στις ιπποδρομίες.
Αφού κέρδισε πάνω από 500.000 δολλάρια μέσα
σε έξι μήνες επέστρεψε στο Σικάγο.
Εκεί
συνέχισε παίζοντας μεγάλα ποσά στα
χαρτιά και στα ζάρια και έχασε όσα
χρήματα είχε κερδίσει στο Μόντρεαλ.
Ωστόσο, έγινε προοδευτικά αριστοτέχνης
διάφορων τυχερών παιχνιδιών, απέκτησε
μεγάλη φήμη και εξελίχτηκε σε "αξιοθέατο"
των διάφορων καζίνο και χαρτοπαικτικών
λεσχών όπου έπαιζε. Συχνά μεγάλα καζίνο
του πρόσφεραν μεγάλους μισθούς για να
δουλέψει για αυτούς αλλά ο Δάνδολος
απαντούσε συνήθως αρνητικά.
Το
1949 ο Δάνδολος συμμετείχε σε έναν
"μαραθώνιο πόκερ", με αντίπαλο τον
καλύτερο παίκτη πόκερ της εποχής, τον
Τζόνυ Μος. Στον μαραθώνιο αυτό, που
κράτησε 5 μήνες, με διαλείμματα μόνο για
ύπνο και φυσικές ανάγκες, παίχτηκε κάθε
παραλλαγή του πόκερ. Ο Δάνδολος έχασε
συνολικά πάνω από 2.000.000 δολλάρια.
Σύμφωνα
με ένα αστικό μύθο, ο Δάνδολος κάποτε
συνόδεψε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Λας
Βέγκας. Τον συνέστησε στους φίλους του,
οι οποίοι υπόθεσε ότι δεν γνώριζαν τον
Αϊνστάιν, ως ο "μικρός Αλ από το
Πρίνστον, που ελέγχει τη δράση στο
Τζέρσεϋ"
Ο
Νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φέινμαν
επίσης γνώρισε τον Νίκο Δάνδαλο όπως
αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του
Σιγουρα θ' αστειέυεστε κύριε Φέινμαν!.
Ο Νίκος εξηγεί πως κερδίζει όχι απλά
ποντάροντας, αλλά γνωρίζοντας τις
πιθανότητες του παιγνιδιού και ποντάροντας
άντιθετα σε άλλους παίκτες με προκαταλήψεις
για το αποτέλεσμα όπως και στην επιρροή
της φήμης του στους άλλους παίκτες.
Ήταν
άτομο που περιφρονούσε τα χρήματα και
υπολογίζεται ότι σε όλη τη ζωή του
κέρδισε και έχασε πάνω από 500 εκατομμύρια
δολλάρια. Ο ίδιος έλεγε ότι είχε περάσει
από την απόλυτη φτώχια στον πλούτο πάνω
από 75 φορές. Έδωσε πάνω από 20 εκατομμύρια
δολλάρια (περίπου 400 εκατομμύρια με βάση
τον πληθωρισμό του 2004) σε φιλανθρωπικά
έργα. Στο τέλος της ζωής του ο Δάνδολος
είχε μείνει απένταρος και συνέχιζε να
παίζει μικρά ποσά σε καζίνα της Νότιας
Καλιφόρνιας.
Πέθανε
την ημέρα των Χριστουγέννων το 1966.
1935
Θόδωρος
Αγγελόπουλος, Έλληνας σκηνοθέτης
Ο
Θόδωρος Αγγελόπουλος (Αθήνα, 27 Απριλίου
1935 - 24 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας
σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός
κινηματογράφου. Έχει τιμηθεί με βραβεία
στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την
προσφορά του στον κινηματογράφο, με
σπουδαιότερο της καλύτερης ταινίας με
τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των
Καννών το 1998 για την ταινία Μία
αιωνιότητα και μία μέρα.
Θεωρείται
ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες
όλων των εποχών. Ανάμεσα στις πιο γνωστές
ταινίες του είναι: Τοπίο στην Ομίχλη,
Μία αιωνιότητα και μία μέρα, Ο Θίασος,
Το Βλέμμα του Οδυσσέα και Ο Μεγαλέξαντρος.
Είναι
γνωστός για τον αργό ρυθμό και τις
τρομερά μεγάλες σε διάρκεια λήψεις στις
ταινίες του.
Θάνατοι
1521
Φερδινάνδος
Μαγγελάνος, Πορτογάλος εξερευνητής
O
Φερδινάνδος Μαγγελάνος (Fernão de Magalhães,
1480 - 27 Απριλίου 1521) ήταν Πορτογάλος
θαλασσοπόρος του οποίου το όνομα στη
γλώσσα της πατρίδας του προφερόταν
Μαγαλιάϊς (πορτ. Fernão de Magalhães) ενώ ισπανικά
Magallanes (Μαγαγιάνες) και γαλλικά Magellan
(Μαζεγιάν), αντίστοιχα).
Ηγήθηκε
της αποστολής εκείνης, με την οποία
πραγματοποιήθηκε ο πρώτος περίπλους
της Γης. Δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το
ταξίδι του προς τα Δυτικά, καθώς σκοτώθηκε
από ιθαγενείς στρατιώτες του φύλαρχου
Λάπου Λάπου στη μάχη του Μακτάν στο νησί
Μακτάν των Φιλιππίνων. Παρόλα αυτά,
έγινε ένας από τους πρώτους ανθρώπους
που διέσχισε όλους τους μεσημβρινούς
της Γης. Έγινε επίσης ο πρώτος που ηγήθηκε
μιας ευρωπαϊκής αποστολής προς τα δυτικά
της Ευρώπης και που διέσχισε τον Ειρηνικό
ωκεανό.
1864
Ιωάννης
Μακρυγιάννης, Έλληνας στρατιωτικός και
πολιτικός
Ο
Ιωάννης Τριανταφύλλου, γνωστότερος ως
Ιωάννης Μακρυγιάννης (Κροκύλειο Φωκίδας,
1797 - Αθήνα, 27 Απριλίου 1864), ήταν Έλληνας
συγγραφέας, πολιτικός, στρατιωτικός
και οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης
του 1821.
1915
Αλεξάντρ
Σκριάμπιν, Ρώσος συνθέτης
Ο
Αλεξάντρ Νικολάεβιτς Σκριάμπιν (ρωσικά
Александр Николаевич Скрябин, προφορά
στα ρωσικά: [ɐlʲɪˈksandr nʲɪkəˈlaɪvʲɪtɕ
ˈskrʲæbʲɪn], 6 Ιανουαρίου 1872 - 27 Απριλίου
1915), ήταν Ρώσος συνθέτης και πιανίστας.
Ο Σκριάμπιν υπήρξε ένας από τους πιο
καινοτόμους και αμφιλεγόμενους πρώιμους
μοντέρνους συνθέτες. Ο Λέων Τολστόι
περιέγραψε κάποτε τη μουσική του
Σκριάμπιν ως γνήσια και ειλικρινή
έκφραση ιδιοφυΐας.
1938
Έντμουντ
Χούσερλ, Γερμανός φιλόσοφος
Ο
Έντμουντ Χούσερλ (Edmund Husserl, 8 Απριλίου
1859 – 27 Απριλίου 1938[3]) ήταν Γερμανός[4][5]
φιλόσοφος που εγκαθίδρυσε τη σχολή της
Φαινομενολογίας. Αντιτάχθηκε στον
θετικιστικό προσανατολισμό της επιστήμης
και της φιλοσοφίας της εποχής του.
Εκπόνησε κριτικές στις επιδράσεις του
ιστορικισμού και του ψυχολογισμού στη
λογική. Χωρίς να περιορίζεται στον
εμπειρισμό, αλλά θεωρώντας ότι η εμπειρία
είναι η πηγή όλης της γνώσης, επεξεργάστηκε
μια μέθοδο φαινομενολογικής αναγωγής,
μέσω της οποίας το υποκείμενο είναι
δυνατόν να αποκτήσει έμμεση γνώση της
ουσίας.
Αν
και γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια
Ασκενάζι, ο Χούσερλ βαπτίστηκε Λουθηρανός
το 1886. Μελέτησε μαθηματικά με τον Καρλ
Βάιερστρας και τον Λήο Κενινγκσμπέργκερ
και φιλοσοφία με τους Φραντς Μπρεντάνο
και Καρλ Στουμπφ. Ο ίδιος δίδαξε φιλοσοφία
αρχικά στο Πανεπιστήμιο Χάλε-Βίτενμπεργκ
από το 1887, και κατόπιν στο πανεπιστήμιο
του Γκέτινγκεν από το 1901 και στο
Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ από το
1916 έως τη συνταξιοδότησή του το 1928. Έδωσε
δύο σημαντικές διαλέξεις: στο Παρίσι
το 1929 και στην Πράγα το 1935. Η διαβόητη
φυλετική πολιτική των Ναζί στάθηκε η
αιτία γα την αφαίρεση της πανεπιστημιακής
του ιδιότητας και των σχετικών προνομίων.
Πέθανε στο Φράιμπουργκ το 1938.
1998
Κάρλος
Καστανιέδα, Περουβιανός συγγραφέας
Ο
Κάρλος Καστανιέδα (Carlos César Salvador Arana
Castañeda[2], 25 Δεκεμβρίου 1925 – 27 Απριλίου
1998) που γεννήθηκε στο Περού αλλά αργότερα
πήρε την Αμερικανική υπηκοότητα ήταν
ανθρωπολόγος και συγγραφέας. Ξεκινώντας
το 1968 με τη δημοσίευση του Οι Διδασκαλίες
του Δον Χουάν, ο Καστανιέδα έγραψε μια
σειρά βιβλίων που περιγράφει τη μαθητεία
του στον παραδοσιακό Μεσο-αμερικανικό
σαμανισμό. Τα 12 βιβλία του έχουν πουλήσει
περισσότερα από 8 εκατομμύρια αντίτυπα
σε 17 χώρες. Τα βιβλία και ο Καστανιέδα,
ο οποίος σπάνια μιλούσε σε κοινό για τη
δουλειά του, υπήρξαν αμφιλεγόμενοι για
πολλά χρόνια. Οι υποστηρικτές πιστεύουν
ότι τα βιβλία είναι είτε αληθή, είτε
πολύτιμες εργασίες στη φιλοσοφία και
περιγραφές πρακτικών οι οποίες επιτρέπουν
μια αυξημένη επίγνωση. Για πολλά χρόνια,
οι ανθρωπολόγοι θεωρούσαν τη δουλειά
του σημαντική και αυθεντική, ωστόσο μια
σειρά αποκαλύψεων τα επόμενα χρόνια
έθεσαν υπό αμφισβήτηση την ειλικρίνεια
του Καστανιέδα. Οι ακαδημαϊκοί κριτικοί
τώρα υποστηρίζουν ότι τα βιβλία του
είναι έργα μυθιστορηματικά, υποδεικνύοντας
τις πολλές εσωτερικές αντιθέσεις και
ασυμφωνίες ανάμεσα στα βιβλία και στα
ανθρωπολογικά δεδομένα, στις εναλλακτικές
πηγές που θα μπορούσε να αντλήσει ο
Καστανιέδα λεπτομερείς πληροφορίες
για τις σαμανιστικές πρακτικές καθώς
και στην έλλειψη υποστηρικτικών
αποδείξεων.
2008
Μάριος
Τόκας, Κύπριος συνθέτης
Ο
Μάριος Τόκας (Λεμεσός, 8 Ιουνίου 1954 -
Αθήνα, 27 Απριλίου 2008) ήταν Ελληνοκύπριος
συνθέτης.
Γεννήθηκε
στη Λεμεσό της Κύπρου. Ασχολήθηκε με τη
μουσική από τα μαθητικά του χρόνια
γράφοντας τραγούδια για τις παραστάσεις
στο σχολείο και τις παρέες του. Η τουρκική
εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο:
«Είναι μια περίοδος που μου άφησε
τραυματικές εμπειρίες» λέει ο ίδιος σε
μια συνέντευξή του «τα γεγονότα εκείνα
και η γεμάτη πίκρα ζωή, είναι πηγές
έμπνευσης για κάποια από τα έργα μου»
συνεχίζει ο ίδιος. Βαθύτατα πολιτικοποιημένος,
ο Μάριος Τόκας άρχισε να γυρίζει από
πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες για να
εμψυχώσει τους συμπατριώτες του και να
μαζέψει χρήματα για την ανακούφιση των
προσφύγων.
Σημαντικά
έργα του για την Κύπρο είναι:
Ψυχή
τε και σώματι Μελοποιημένα ποιήματα
των απαγχωνισθέντων αγωνιστών της ΕΟΚΑ,
Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Αντρέα Ζάκου και
άλλων.
Φωνή
πατρίδας Τραγούδια σε ποίηση Κώστα
Μόντη, Θεοδόση Πιερίδη και Νεσιέ Γιασίν.
Τα
τραγούδια «Ανασήκωσε την πλάτη
Πενταδάχτυλε» και «Η δική μου η πατρίδα».
Αμμόχωστος
Βασιλεύουσα' σε ποίηση Κυριάκου
Χαραλαμπίδη.
Μετά
από θητεία 38 μηνών, ο Μάριος Τόκας
απολύεται από το στρατό και το Σεπτέμβριο
του 1975 συνεχίζει τις σπουδές του στο
Εθνικό Ωδείο και τη Φιλοσοφική Σχολή
του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γράφει
τραγούδια και προσπαθεί στις δισκογραφικές
εταιρίες να κυκλοφορήσει τον πρώτο του
δίσκο. Τελικά αυτό συνέβη το 1978, όταν ο
Μανώλης Μητσιάς λέει τα πρώτα του λαϊκά
τραγούδια στον δίσκο Τα τραγούδια της
παρέας. Σταθμός στη διαδρομή του υπήρξε
η γνωριμία του με τον ποιητή της Ρωμιοσύνης
Γιάννη Ρίτσο, που του εμπιστεύθηκε
ανέκδοτα ποιήματά του με γενικό τίτλο
Πικραμένη μου γενιά, δίσκο που κυκλοφόρησε
το 1981. Ακολουθούν και άλλα μουσικά έργα
σε ποίηση Κώστα Βάρναλη, Κώστα Καρυωτάκη,
Κώστα Μόντη, Θεοδόση Πιερίδη, Τεύκρου
Ανθία, Κυριάκου Χαραλαμπίδη, Μιχάλη
Πασιαρδή και άλλων. Σημαντική είναι η
παρουσία του και στη μουσική επένδυση
πολλών θεατρικών και κινηματογραφικών
έργων όπως τα έργα «Δόνα Ροζίτα» και
«Γέρμα» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και
στις «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη.
Το
1980, γράφει ένα παιδικό δίσκο: «Θέλω να
πω ότι έχω ιδιαίτερη αδυναμία σε ό,τι
αφορά στα παιδιά» λέει ο ίδιος. Η δουλειά
αυτή σε στίχους Φώντα Λάδη τραγουδήθηκε
από την Τάνια Τσανακλίδου. Χαρακτηριστικό
δείγμα το τραγούδι με τίτλο «Τα
στρατιωτάκια». «Τα τραγούδια αυτά
κουβαλάνε την πίκρα της Κύπρου. Τα
στρατιωτάκια δεν είναι ένα τραγούδι
χαρούμενο», συνεχίζει ο Τόκας, «βγάζει
όμως μηνύματα και αγγίζει ευαισθησίες».
Από
τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και μετά,
οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη
και η μουσική του απλώνεται γρήγορα
όπου υπάρχουν Έλληνες με τραγούδια όπως
«Αννούλα του χιονιά», «ο Αλήτης», «Σ’
αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη», «Η νύχτα
μυρίζει γιασεμί», «Σαν τρελό φορτηγό»,
«Εξαρτάται», «Το σημάδι», «Σ’ αναζητώ
στη Σαλονίκη», «Τα λαδάδικα», «Θάλασσες»,
«Δίδυμα Φεγγάρια», «Μια στάση Εδώ»,
«Ψηλά τα χέρια», «Βίος Ανθόσπαρτος»,
«Επιστροφές-καταστροφές», «Φαντάσου»,
«Μια βροχή», «Της μοναξιάς οι σκλάβοι».
Τα
τραγούδια του ερμήνευσαν μεταξύ άλλων
οι τραγουδιστές Δημήτρης Μητροπάνος,
Γιάννης Πάριος, Γιώργος Νταλάρας, Μανώλης
Μητσιάς, Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία,
Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Αντώνης
Καλογιάννης, Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρινέλλα,
Στέλιος Διονυσίου, Αλέκα Κανελλίδου,
Κατερίνα Κούκα, Θέμης Αδαμαντίδης,
Βασίλης Σκουλάς.
Η
κορυφαία στιγμή στην καριέρα του είναι
το 1996, όταν ο Τόκας πηγαίνει στο Άγιον
Όρος και εκεί, συγκλονισμένος από τα
χειρόγραφα που βρήκε και μελέτησε,
έγραψε το συμφωνικό έργο Θεογεννήτωρ
Μαρία, το οποίο παρουσιάστηκε μεταξύ
άλλων και στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου
Στεφάνου της Βιέννης (2002), με ερμηνευτές
τους Μανώλη Μητσιά και Κώστα
Χατζηχριστοδούλου, το φωνητικό σύνολο
΄΄ECHO΄΄ συνοδεία της Bratislava Chamber Philharmonic
Orchestra υπο την Διεύθυνση του Γιώργου
Παγιάτη, στο πλαίσιο της ένταξης της
Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στον
ιστορικό αυτό ναό, για πρώτη φορά
ακούστηκε ελληνική μουσική.
Ο
Τόκας θεωρεί εκείνη την ημέρα ως την
κορυφαία στιγμή στην καριέρα του. Για
το έργο αυτό, ο κορυφαίος Έλληνας
συνθέτης, Μίκης Θεοδωράκης, έγραψε «ο
Μάριος Τόκας, πάντα στηριγμένος στις
ρίζες της ελληνικής μας παράδοσης,
δημιούργησε και δημιουργεί έργα γνήσια
ελληνικά. Οι μελωδίες του έχουν κάτι
από τον ουρανό, τη θάλασσα, τον ίδιο τον
βράχο του Άθω».
Ο
Μάριος Τόκας βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο
της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκο
Κληρίδη (2001) με το «μετάλλιο εξαίρετης
προσφοράς στην πατρίδα» που αποτελεί
την ύψιστη τιμή της κυπριακής πολιτείας.
Μεταξύ άλλων διακρίσεων, πήρε και το
βραβείο «Γιάννος Κρανιδιώτης» (2002).
Ο
Μάριος Τόκας πέθανε στην Αθήνα την
Κυριακή του Πάσχα, στις 27 Απριλίου του
2008, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον
καρκίνο. Η κηδεία του έγινε δημοσία
δαπάνη της Κυπριακής Δημοκρατίας την
Τετάρτη του Πάσχα, από τον ιερό ναό Αγίων
Θεοδώρων του Α’ Νεκροταφείου Αθηνών
παρουσία χιλιάδων κόσμου.
Ο
Μάριος Τόκας ήταν νυμφευμένος με την
Αμαλία Πετσοπούλου με την οποία απέκτησαν
τρία παιδιά, τη Χαρά, τον Κωστή και τον
Άγγελο.
Πηγή: el.wikipedia.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το κουτί ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται. .To κουτί έχει το δικαίωμα διαγραφής οποιοδήποτε σχολίου χωρίς αιτιολογία