Από τις πλατείες των αγανακτισμένων στις πλατείες των περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένων…

Μας έσωσαν οι πλατείες των αγανακτισμένων και τώρα ετοιμάζονται να μας σώσουν οι πλατείες των περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένων. Ένα ετερόκλητο πλήθος περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένων, όπως ετερόκλητο ήταν και το πλήθος στις πλατείες των αγανακτισμένων, βγήκε στους δρόμους για να υπερασπίσει τον πλανήτη από την υπερθέρμανση και την καταστροφή!
Ποιος όμως καταστρέφει τον πλανήτη; Οι βιομηχανίες. Και γιατί τον καταστρέφουν; Για χάρη των κερδών τους. Στρέφεται αυτό το πλήθος των περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένων εναντίον των βιομηχάνων που καταστρέφουν τον πλανήτη για τα κέρδη τους; Αντιμετωπίζει αυτό το πλήθος την καταστροφή του πλανήτη στην ουσία του; Όχι. Αντιμετωπίζει την καταστροφή του πλανήτη γενικά και αόριστα ως φυσικό φαινόμενο, όπως ακριβώς αντιμετώπιζαν ως φυσικό φαινόμενο την οικονομική κρίση οι αγανακτισμένοι. Άντε το πολύ να στρέφονται συγκεκριμένα κατά της βιομηχανίας που βρίσκεται κοντά τους αλλά κι αυτό χωρίς κουβέντα επί της ουσίας.
Ένα μεγάλο μέρος των περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένων δεν βγήκε στους δρόμους για να αγωνιστεί. Για happening βγήκε, όπως για happening είχε βγει κι ένα μεγάλο μέρος των αγανακτισμένων. Ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος θέλει αρετή και τόλμη γιατί στρέφεται εναντίον αυτού του συστήματος που το καταστρέφει, του ίδιου συστήματος που γεννά φτώχεια, πολέμους, εκμετάλλευση και θάνατο. Κι όταν θα έρθει η ώρα της αναμέτρησης με αυτό το σύστημα οι περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένοι θα πάνε στην ακρογιαλιά όπως πήγαν οι αγανακτισμένοι αντί να μείνουν και να υπερασπίσουν το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος και θα πάνε στην ακρογιαλιά γιατί θέλουν να αγωνιστούν χωρίς κόστος, θέλουν να σώσουν το περιβάλλον χωρίς να κινδυνέψουν, θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο χωρίς να ματώσουν (για το ότι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο δεν είμαστε σίγουροι), αλλά ο κόσμος δεν άλλαξε ποτέ με ροδοπέταλα! Με μάχες άλλαξε και στις μάχες υπάρχουν τραυματίες και νεκροί και πού τώρα διάθεση για αίματα και σκοτωμούς! Ας πάνε λοιπόν οι περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένοι στα τσιπουράδικα της Πλάκας και των Λαδάδικων και ας αφήσουν τις ποικιλόχρωμες διαδηλώσεις στις οποίες πηγαίνουν με τις ποικιλόχρωμες πουκαμίσες τους. Χορτάσαμε από αυτές και μας κούρασαν κιόλας…
ΥΓ1. Ο Ίκαρος επνίγη θαλασσωμένος, από ψηλά όμως έπεσεν και απέθανεν ελεύθερος!
ΥΓ2. Αγώνας για το περιβάλλον χρειάζεται, αλλά χρειάζεται αγώνας αληθινός, αγώνας γνήσιος, αγώνας που θα στρέφεται εναντίον όλων αυτών που ξεζουμίζουν και καταστρέφουν τον πλανήτη γη, όχι αγώνας καθοδηγούμενος από μαριονέτες. Ο αγώνας για τη σωτηρία του πλανήτη είναι επιβεβλημένος γιατί οι μεγαλοκαρχαρίες τον μασάνε καθημερινά για να χοντρύνουν τις κοιλάρες τους και για να μεγαλώσουν τα χρηματοκιβώτιά τους. Ο πλανήτης αυτός ανήκει σε όλους τους οργανισμούς που τον κατοικούν κι όχι σε μια χούφτα παλιοτόμαρα που τον λυμαίνονται. Ο κόσμος που θέλει να γλιτώσει τον πλανήτη και που βγήκε στους δρόμους έχει σκοπό να βροντοφωνάξει τα παραπάνω; Δεν ακούσαμε τέτοια πράγματα ούτε είδαμε τέτοια πανό