Ψηλά την κόκκινη σημαία, σύντροφοι!

H μάχη των διπλών εκλογών της 26ης Μαϊου δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Οι δυνάμεις του ΚΚΕ έδωσαν με το κεφάλι ψηλά εναν σκληρό αγώνα μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, σε κλίμα πόλωσης και κυριαρχίας κάλπικων διλημμάτων.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και παρά τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης, το ΚΚΕ κατάφερε να σταθεί όρθιο. Άλλωστε στην εκατοντάχρονη πορεία του το Κόμμα της εργατικής τάξης έχει αποδείξει στην πράξη ότι ξέρει να μάχεται, να αντιστέκεται, να ξεπερνά εμπόδια, να ανακάμπτει και να προχωρά μπροστά.
Έτσι και σήμερα αξίζει και πρέπει να σταθούμε στα θετικά στοιχεία του εκλογικού αποτελέσματος έτσι όπως ορθά αποτυπώνονται, μεταξύ άλλων, στην χθεσινή ανακοίνωση που εξέδωσε η Κεντρική Επιτροπή:
«…η ψήφος στο ΚΚΕ εκφράζει τάση χειραφέτησης από τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές που θέτει ο διπολισμός, από τις απατηλές προσδοκίες για τη δήθεν μεταμνημονιακή εποχή και τον δίκαιο χαρακτήρα της όποιας αναιμικής καπιταλιστικής ανάκαμψης. Εκφράζει, επίσης, σε ένα βαθμό, αποδοχή της θεμελιακής θέσης του ΚΚΕ ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή κυβερνητική διαχείριση εντός των τειχών του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος και της ΕΕ.»
Παρά τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, το ΚΚΕ παραμένει το ισχυρότερο κομμουνιστικό κόμμα της Ευρώπης, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη χάραξη ριζοσπαστικής γραμμής για την ανάκαμψη και ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος διεθνώς.
Αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι το ΚΚΕ έχει ακατάλυτους, βαθύτατους δεσμούς με την εργατική τάξη και το λαό, αποτέλεσμα σκληρής πάλης και θυσιών για τα λαϊκά συμφέροντα. Όσο κι’ αν η αστική τάξη και οι θιασώτες του οπορτουνισμού επιχειρούν να συκοφαντήσουν τους αγώνες, να καλλιεργήσουν την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρεία και τον συμβιβασμό ποντάροντας στον κλονισμό λαϊκών συνειδήσεων, οι κομμουνιστές θα τους διαψεύσουν.
Η ίδια η πεισματάρα η ζωή διδάσκει πως κανένας αγώνας δεν πηγαίνει χαμένος. Η δύναμη των αξιών που κουβαλά το ΚΚΕ, ο διαχρονικά αναγεννητικός ρόλος της μαρξιστικής-λενινιστικής ιδεολογίας, άντεξαν και θ’ αντέχουν στο χρόνο, γιατί δίχως αυτές, όπως κι αν διαμορφωθούν οι συνθήκες, δεν μπορεί να υπάρξει ελπιδοφόρο μέλλον.
Γι’ αυτό, ψηλά την κόκκινη σημαία, σύντροφοι! Με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και πείσμα ριχνόμαστε στις μάχες που έρχονται, ξεκινώντας από την επανεκλογή των κομμουνιστών δημάρχων στις 2 Ιουνίου και στην συνέχεια στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου.
Ας μην καρτεράνε να λυγίσουμε, μήτε για μια στιγμή…