Γ. Γιοκαρίνης: Ένιωσα πολύ ροκ όταν έπαιζα με τον Ζαμπέτα

Share:
Συνέντευξη στον Σπύρο Σωτηρίου
«Μια ζωή υπερασπιζόμουν τον κομμουνισμό. Στην Κοκκινιά μεγάλωσα, από εργάτη πατέρα και φτωχή οικογένεια»
Ο Γιάννης Γιοκαρίνης δεν δηλώνει απλά νοσταλγός του ροκ εν ρολ αλλά… ζει ροκ εν ρολ! Συναντήσαμε τον Γιάννη στη μουσική σκηνή Εξάντας στη Λευκωσία λίγο πριν τη συναυλία μαζί με τους Λάκη Παπαδόπουλο, Γιάννη Μηλιώκα και Νίκο Ζιώγαλα, και κάναμε μια “ροκ” συζήτηση για όλους και για όλα. Για τα πανηγύρια, τα δημοτικά τραγούδια, τα βλάχικα, τον Μπαχ, τους Led Zepellin, τον Καζαντζίδη, το ΙΚΑ, την Ευλαμπία. Εξηγεί γιατί δεν ήθελε να μπει στο δίσκο η Ευλαμπία και γιατί αυτή η επιτυχία των ’80s βοήθησε να ακουστούν και τα υπόλοιπα τραγούδια του. Μιλά για την παρουσία του στο The Voice, ξεκαθαρίζοντας ότι συμμετείχε επειδή του το ζήτησε ο Μιχάλης Σταβέντο, και εξηγεί τη διαφωνία του με τον τρόπο που γίνονται τα talent shows. Τονίζει τη σημασία που έχει για τον ίδιο η μουσική και μας μιλά για το οικοπεδάκι στη Σαλαμίνα, για το σοβαρό ατύχημα που είχε με τη μοτοσικλέτα και γιατί δεν θα ξανακαβαλήσει τη μηχανή. Εξηγεί γιατί δεν έκοψε ποτέ το μαλλί του, τονίζοντας ότι κουβαλάει τη “χιπίλα” από τη δεκαετία του ’80. Μιλά με περηφάνια για τον γιο του, λέει την άποψή του για τους πολιτικούς και αυτοπροσδιορίζεται κομμουνιστής από τα γεννοφάσκια του. Παιδί της Κοκκινιάς, δηλώνει πως όταν έχει ένα καρβέλι ψωμί, θα δώσει το μισό σε αυτόν που δεν έχει.
Γιάννη θεωρείς ότι είσαι ταυτισμένος με το ροκ μιας άλλης δεκαετίας; Τι είναι το ροκ για σένα;
Λίγο και πολύ με το ροκ δεν υπάρχει. Ούτε υπάρχει δεκαετία, ότι είναι αλλιώτικο σήμερα το ροκ από άλλη δεκαετία. Το ροκ είναι ένα, η μουσική είναι μία και όλα τ’ άλλα είναι είδη της μουσικής. Έγω είμαι ένας άνθρωπος που έχω σπουδάσει κλασική μουσική αλλά με κερδίσανε και οι Led Zepellin, οι Deep Purple και οι Steppenwolf και τόσα άλλα συγκροτήματα που μου “μιλήσανε”, όπως μου “μίλησε” κι ο Μπαχ κι ο Μότσαρντ, όπως μου “μίλησε” κι ο Στέλιος ο Καζαντζίδης. Τ’ αυτιά τα έχω ανοιχτά για να ακούω. Θυμάμαι πιτσιρικάς που είχα πρόβλημα, κόμπλεξ και έλεγα δημοτικά τραγούδια, βλάχικα… μεγάλη αξία. Όταν έπαιξα σε πανηγύρι ως μουσικός, οργανοπαίχτης, κατάλαβα τι αξία και τι σπουδή είναι να παίζεις σε πανηγύρι. Μην κοιτάς που τώρα τα λέμε συναυλίες, έχουμε γίνει μοντέρνοι. Σημασία έχει να έχουμε ανοιχτά τ’ αυτιά μας και να ακούμε όλα τα είδη της μουσικής. Η μουσική είναι μία. Παραμένεις όμως νοσταλγός του ροκ εν ρολ. Είμαι και θα είμαι πάντα νοσταλγός του ροκ εν ρολ και όχι μόνο. Το ροκ εν ρολ είναι η ζωή μου. Ζω ροκ εν ρολ. Αυτός είμαι.
Ροκ εν ρολ είναι και σήμερα αυτό που περιγράφεις στα τραγούδια σου; “Το βραδάκι παντελόνι κολλητό φοράω… το garelli μας κοιτάζω και θυμώνω, μια εφτάμισι yamaha ζαχαρώνω”.
Όχι, δεν είναι μόνο η εμφάνιση. Είναι και αυτό αλλά δεν πα’ να φοράς αλυσίδες… άμα έχεις κολοκύθια στο κεφάλι θα είσαι κολοκυθάς!
Τι είναι για σένα αυτή η κουλτούρα του ροκ εν ρολ; Τι εκπροσωπεί;
Εγώ το είδα από τους χίπις που μεγάλωσα και έβλεπα. Ούτε η υπερβολή του “sex, drugs and rock ’n’ roll” είναι ροκ εν ρολ. Αυτά είναι υπερβολές. Το ροκ πλέον είναι λαϊκή μουσική. Το έχει αγκαλιάσει πολύ ο κόσμος παγκόσμια.
Είναι και λίγο μόδα σήμερα;
Όχι, και αυτοί που το κάνουν για μόδα, φαίνονται. Άλλοι το κάνουν και για να κονομήσουν. Το έχω βιώσει αυτό, το έχω δει. Σημασία έχει να είναι αληθινό.
Το The Voice πώς προέκυψε;
Ο Μιχάλης Σταβέντο μού είπε να πάω να τον βοηθήσω. Για τον Μιχάλη πήγα όμως, όχι για το Voice.
26135034_10155841055817295_1036698417_n
Και μετά από αυτό; Ένιωσες ότι ξαναβγήκες στο προσκήνιο;
Όχι. Βοηθάει όμως. Σε βλέπουν κι άλλοι άνθρωποι. Δεν κυνήγησα ποτέ μου το προσκήνιο. Δεν είμαι φιλόδοξος. Είμαι φίλος της τέχνης, όχι φίλος της δόξας. Μ’ αρέσει όταν περπατάω και με αναγνωρίζουν, είναι ωραίο. Γιατί δεν αναγνωρίζουν τον Γιάννη αλλά και το έργο του. Τους κόπους του Γιάννη και του κάθε Γιάννη που κουράζεται.
Υπάρχει φαντάζομαι και μια αναγνώριση από τους πιο νέους. νεαροί που πιθανόν να μη σε γνώριζαν.
Και μεγάλοι άνθρωποι, που με είδαν ξανά και σημασία έχει ότι τους άρεσε αυτό που έκανα. Ήμουν ειλικρινής και δεν μάσησα τα λόγια μου για να υπερασπιστώ κάτι που θα έπρεπε. Δεν μ’ αρέσουν τα πρέπει.
Πώς σχολιάζεις όλο αυτό το πράγμα με τα talent shows;
Αυτά τα talent shows και τα φουρφουρίσματα γίνονται πιο πολύ για να κάνουν προβολή οι γνωστοί καλλιτέχνες. Πιο πολύ γίνεται για να κάνουν προβολή οι ίδιοι παρά για την προώθηση νέων ταλέντων. Πραγματικά έχω ακούσει πολύ καλές φωνές… Πού ’ν’ τες ρε αδελφέ;
Εννοείς και από αυτούς που είχες δουλέψει μαζί τους στο Voice;
Και πιο παλιά ακόμα. Αλλά και από αυτούς που γνώρισα εγώ. Σκέφτηκα και αποφάσισα μάλιστα να δώσω και τραγούδια σε κάποια παιδιά αλλά πώς; Ούτε ένα δίσκο δεν έχουν κάνει για αυτούς τους νέους καλλιτέχνες. Μόνο αυτά που θέλουν αυτοί. Κάνουν επιλογές. «Άντε να κάνουμε ένα δισκάκι σε αυτή την κοπελίτσα ή σ’ αυτό το παλικάρι επειδή πουλάει για τον Α ή Β λόγο». Πού ’ν’ τα αυτά τα παιδιά; Έχω ακούσει καταπληκτικές φωνές και έχω δει να λανσάρουν άλλα που δεν αξίζουν τόσο.
Γιατί γίνεται αυτό;
Διότι άλλα πράγματα βλέπουν ότι πουλάνε.
Είχες πει ένα τραγούδι, “Τα Αδέσποτα Παιδιά”, που λέει ο στίχος «είπα να γράψω ένα τραγούδι πληγωμένο». Συνήθως όμως τα τραγούδια σου δεν είναι λυπητερά.
Υπάρχουν κι άλλα πληγωμένα που δεν έχουν ακουστεί. Όπως υπάρχουν και κάποια άχρηστα τραγούδια που δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσω καν. Κάποια στιγμή τότε με τις εταιρείες που με πίεζαν να βγάζω δίσκους και τους έκανα το χατίρι, βγήκαν τραγούδια που δεν θα τα άφηνα να βγουν.
26132997_10155841056387295_2026547818_o

Τραγούδια που έκαναν και επιτυχία;
Όχι, το καλό τραγούδι θα κάνει επιτυχία. Κοίτα τώρα πόσα χρόνια έχουν περάσει. 30 χρόνια και βλέπεις ότι τα τραγούδια αυτά έχουν ακόμα λόγο ύπαρξης και θα έχουν. Ακόμα και η Ευλαμπία που δεν ήθελα να μπει στο δίσκο.
Γιατί δεν ήθελες την Ευλαμπία στο δίσκο;
Γιατί την έκανα για καλαμπούρι. Όταν πρωτοπαίχτηκε, τη μυριζόμουνα την επιτυχία, αλλά δεν παύει να είναι ένα τραγούδι που έγινε για καλαμπούρι. Της φαντασίας μου είναι όλα αυτά που λέω στο τραγούδι… εκτός από το ΙΚΑ που το έχω βιώσει πιτσιρικάς, και με τη μάνα μου και μετά μόνος μου. Πήγαινα και περίμενα στην ουρά. Και τώρα είμαι ασφαλισμένος στο ΙΚΑ αλλά δεν πάω ποτέ να εξυπηρετηθώ γιατί δεν με εξυπηρετεί. Υπήρχαν οι εικόνες από την ουρά του ΙΚΑ.
Νιώθεις ότι η Ευλαμπία επισκίασε την υπόλοιπη δουλειά σου, τα υπόλοιπα τραγούδια;
Όχι. Το βλέπω αλλιώς. Ισχύει κι αυτό αλλά υπάρχει κι η άλλη πλευρά. Αν δεν ήταν η Ευλαμπία, δεν θα ήξεραν “Το Παιχνίδι της Έμπνευσης”. Ένα τραγούδι πολύ ήσυχο, πολύ βαθύ. Ή δεν θα ήξεραν το “Φάουλ” ή το “Νοσταλγός του ροκ εν ρολ”. Η Ευλαμπία βοήθησε να ακουστούν και τα άλλα. Είναι γεγονός όμως ότι τα είχε επισκιάσει όλα τα υπόλοιπα. Τα έσκισε όλα η Ευλαμπία!