Αυτή η πολύ μεγάλη μείωση πωλήσεων από εβδομάδα σε εβδομάδα, συναντάται μετά το 2005 στις μεγάλες αγορές και αρκετά πριν στην ελληνική αγορά. Θυμάμαι το 2001, που δούλευα στη δισκογραφική εταιρεία Λύρα, στην πρώτη συνάντηση που είχα με τους πωλητές, μού τόνισαν ότι οι πωλήσεις των δίσκων περιορίζονται στην πρώτη εβδομάδα κι από εκεί και πέρα...τίποτε. Και πραγματικά, έτσι ήταν. Την πρώτη εβδομάδα, πωλούσαμε (βάζαμε στα μαγαζιά) π.χ. 1.000 αντίτυπα, την δεύτερη εβδομάδα 150, που στην ουσία ήταν ό,τι δεν πρόλαβε να πάει την πρώτη εβδομάδα, την τρίτη 10, την τέταρτη 6 και μετά απολύτως τίποτε!
Να κάνω εδώ μια παρένθεση και να σάς πω, πώς γίνονται σήμερα οι παραγγελίες καινούργιων κυκλοφοριών από τις εταιρείες προς το εξωτερικό.
Επειδή ο όγκος των καταστημάτων έχει μειωθεί δραματικά, δεν παραγγέλνουν βάση των στοιχείων πωλήσεων και της δυναμικής των δίσκων, ΔΕΝ παραγγέλνουν κατ’ ευθείαν, αλλά παίρνουν προπαραγγελίες από τα καταστήματα. Στην ουσία, το τμήμα πωλήσεων δεν υπάρχει ή τέλος πάντων υπάρχει σε επίπεδο διεκπεραιωτικό. Αν δεν καταλάβατε, π..χ τον Α δίσκο τον προπαραγγέλνουν να κατάστημα 2 3, 8, 5 κομμάτια. Σύνολο 18. Παραγγέλνουν 20 και τέλος!
Όμως αυτή η κατάσταση έχει να κάνει και με την απαξίωση της φυσικής μορφής της μουσικής, δηλ cd και βινύλιο. Παλαιοτέρα δεν υπήρχαν αυτές οι καταβαραθρώσεις πωλήσεων κι αν συνέβαιναν, συνέβαιναν μια φορά το χρόνο, όμως τώρα με την δραματική μείωση φυσικού προϊόντος, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Μπορεί με την επαναφορά του βινυλίου (όσο οι τιμές είναι υψηλές, τόσο οι πωλήσεις θα παραμένουν μικρές) να έχει εμφανιστεί μια καλύτερη κατάσταση, αλλά... ας όψεται η ψηφιακή τεχνολογία. Αλλά πάντα κάτι μας φταίει. Το 1991 μας έφταιγαν οι Nirvana, τώρα η ψηφιακή τεχνολογία! Το ότι οι καινούργιοι δίσκοι έχουν 1 βία, το πολύ 2 καλά κομμάτια και το γεγονός ότι δεν βγαίνουν καινούργια συγκροτήματα στο χώρο του hard/heavy, δεν μάς φταίει;
Επειδή ο όγκος των καταστημάτων έχει μειωθεί δραματικά, δεν παραγγέλνουν βάση των στοιχείων πωλήσεων και της δυναμικής των δίσκων, ΔΕΝ παραγγέλνουν κατ’ ευθείαν, αλλά παίρνουν προπαραγγελίες από τα καταστήματα. Στην ουσία, το τμήμα πωλήσεων δεν υπάρχει ή τέλος πάντων υπάρχει σε επίπεδο διεκπεραιωτικό. Αν δεν καταλάβατε, π..χ τον Α δίσκο τον προπαραγγέλνουν να κατάστημα 2 3, 8, 5 κομμάτια. Σύνολο 18. Παραγγέλνουν 20 και τέλος!
Όμως αυτή η κατάσταση έχει να κάνει και με την απαξίωση της φυσικής μορφής της μουσικής, δηλ cd και βινύλιο. Παλαιοτέρα δεν υπήρχαν αυτές οι καταβαραθρώσεις πωλήσεων κι αν συνέβαιναν, συνέβαιναν μια φορά το χρόνο, όμως τώρα με την δραματική μείωση φυσικού προϊόντος, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Μπορεί με την επαναφορά του βινυλίου (όσο οι τιμές είναι υψηλές, τόσο οι πωλήσεις θα παραμένουν μικρές) να έχει εμφανιστεί μια καλύτερη κατάσταση, αλλά... ας όψεται η ψηφιακή τεχνολογία. Αλλά πάντα κάτι μας φταίει. Το 1991 μας έφταιγαν οι Nirvana, τώρα η ψηφιακή τεχνολογία! Το ότι οι καινούργιοι δίσκοι έχουν 1 βία, το πολύ 2 καλά κομμάτια και το γεγονός ότι δεν βγαίνουν καινούργια συγκροτήματα στο χώρο του hard/heavy, δεν μάς φταίει;
Αναρτήσεις
