Σκληρό σαδομαζοχιστικό πορνό…

Είχα καιρό να κάνω σεξ! Τι η κρίση, τι τα οικονομικά μου, τι η διάθεσή μου με οδήγησαν στην περιχαράκωση! 40 χρονών γυναίκα, όμορφη, ψηλή, καλοστεκάμενη και είχα κλειστεί στον εαυτό μου χωρίς κοινωνικές επαφές, χωρίς φιλικές συναναστροφές! Ήμουν σίγουρη ότι η κατάθλιψη με είχε κυριέψει, αλλά δεν ήθελα να το παραδεχτώ ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό! Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να χαζέψω, δεν ήθελα να ξεπέσω στα ψυχοφάρμακα, δεν ήθελα πολύ περισσότερο να καταλήξω στα ψυχιατρεία!
Απόκριες κάποιας χρονιάς αποφάσισα πως είναι η καταλληλότερη ευκαιρία για να βγω απ’ το καβούκι μου, να σπάσω τα δεσμά της κατάθλιψης, να πείσω και τον ίδιο μου τον εαυτό ότι δεν έχω ψυχολογικά προβλήματα! Έπρεπε να βγω στον κόσμο, έπρεπε να συναναστραφώ ανθρώπους, έπρεπε να φλερτάρω, έπρεπε τελικά να κάνω σεξ! Κάποιες φορές που τόλμησα να μιλήσω με παλιούς φίλους μου είπαν να ξεκινήσω από αυτό μπας και συνέλθω!
Αποφάσισα σ’ αυτές τις απόκριες να φορέσω αποκριάτικη στολή και να πάω σε μασκέ πάρτι, να πιω, να διασκεδάσω και να προκύψει οπωσδήποτε ένα καλό τέλος που θα με ανέβαζε στον 7ο ουρανό! Έπρεπε όμως να ντυθώ κάτι συμβολικό που να έκανε τους άντρες να καταλάβουν ότι είμαι έτοιμη για όλα! Ξαφνικά ένα φως άστραψε στο μυαλό μου, σαν το φως που βλέπει ο Αλέξης στο τέλος του τούνελ των μνημονίων! Θα ντυθώ, σκέφτηκα, μνημόνιο! Και ποιος δεν θα θέλει να σκίσει ένα μνημόνιο;!
Ντύθηκα την καρναβαλίστικη στολή με την μορφή τόμου που πάνω της έγραφε με μεγάλα γράμματα «δεύτερο μνημόνιο» και πήγα σ’ ένα τεράστιο μασκέ πάρτι! Μετά από πολύ καιρό ήμουν ανάμεσα σε πλήθος κόσμου και προπαντός ανάμεσα σε ανδρικό πληθυσμό! Ακόμα ήμουν εντυπωσιακή κι έτσι γρήγορα μάζεψα γύρω μου «αυλή»! Παλικάρια σαν τα κρύα τα νερά, αλλά εγώ διάλεξα αυτό που μου προξένησε την μεγαλύτερη εντύπωση! Ο τρόπος που μιλούσε, ο τρόπος που στεκόταν, ο τρόπος που σε ενέπνεε! Δεν ήταν ο ομορφότερος απ’ όλους αλλά το παρουσιαστικό του και ο τρόπος της έκφρασής του μ’ έκαναν να διαλέξω εκείνον! Η νύχτα προχώρησε, η μέθη από το ποτό μπλέχτηκε με τη μέθη της αύρας του παλικαριού και δεν αργήσαμε να βρεθούμε στο σπίτι του.
Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή! Είχα καιρό να βρεθώ μόνη μου με άντρα και καθώς ήμουν ντυμένη «δεύτερο μνημόνιο» ο συνειρμός του σκισίματος μ’ έκανε να παραληρώ! Το παλικάρι που διάλεξα φορούσε μια περίεργη στολή! Άγιο τον έλεγες, Ζορό τον έλεγες, επαναστάτη τον έλεγες! Δύσκολα μπορούσες να προσδιορίσεις τι ήταν ντυμένος και κουβαλούσε μαζί του και μία βαλίτσα! Με πήρε στα χέρια του, μου έδωσε ένα φιλί στο στόμα, με απογείωσε στ’ ουράνια και με ξάπλωσε απαλά μπρούμυτα στο κρεβάτι! Άκουσα ν’ ανοίγει την βαλίτσα του και μέχρι να το καταλάβω με είχε δέσει με χειροπέδες στο κρεβάτι ακινητοποιώντας χέρια και πόδια! Ένα ρίγος με διαπέρασε καθώς δεν είχα ξανακάνει παρόμοια πράγματα και μετά από τόσον καιρό αποχής όχι μόνο θα ξανάνιωθα την χαρά, αλλά θα έκανα και προχωρημένα πράγματα! Χαλάρωσα καθώς περίμενα το σκίσιμο του δεύτερου μνημονίου που φορούσα απάνω μου, αλλά αντί γι’ αυτό μου ήρθε ένας μπάτσος στα πισινά! Ακόμα πιο προχωρημένα σκέφτηκα! Δεν πρόλαβα να σκεφτώ πολύ ακόμα! Ο μπάτσος έγινε μαστιγιά και η μαστιγιά βουρδουλιά και άρχισα να φωνάζω και να κλαίω και να τον παρακαλώ να σταματήσει γιατί εγώ ήθελα απλά να σκίσει το δεύτερο μνημόνιο και όχι να ξεσκίσει της σάρκες μου!
Όταν τελείωσε ο ξυλοδαρμός τα αίματα είχαν γεμίσει τον τόπο, οι σάρκες μου κρέμονταν, ενώ δεν είχε μείνει τίποτα από το δεύτερο μνημόνιο που φορούσα πάνω μου! Τουλάχιστον, σκέφτηκα, σκίστηκε το δεύτερο μνημόνιο! Το παλικάρι που ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά με έλυσε και με σήκωσε από το κρεβάτι! Που να πήγαινα όμως γυμνή και γεμάτη αίματα με ξεσκισμένες σάρκες;! Το παλικάρι όμως είχε προνοήσει! Έβγαλε από την βαλίτσα του ένα ολοκαίνουργιο καρναβαλίστικο φόρεμα με μορφή τόμου και μου το φόρεσε! Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη του! Το φόρεμα ήταν ολόιδιο με αυτό που φορούσα πριν, με τη διαφορά ότι αντί για «δεύτερο μνημόνιο», έγραφε «τρίτο μνημόνιο»!
Με ξεπροβόδισε μέχρι την πόρτα και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο. Τον κοίταξα καθώς τα μάτια μου ήταν γεμάτα δάκρυα!
– Δεν ήθελα να γίνει κάτι τέτοιο, του είπα! Εγώ δεν ντύθηκα μνημόνιο για να υποστώ όλο αυτό!
-Μα, μου απάντησε, είδες τη βαλίτσα! Κατάλαβες τι έχει μέσα! Μην μου τα γυρίζεις τώρα!
– Στην βαλίτσα είπες ότι είχες την ελπίδα και φώναζες στο μασκέ πάρτι «φέρτε μου μνημόνια να τα σκίσω»! Γι’ αυτό σε διάλεξα κι εγώ!
– Πιωμένη ήσουνα! Είπα κι εγώ καμιά μ@λ@κί@ παραπάνω, κατάλαβες κι εσύ πολλές μ@λ@κίες παραπάνω! Τι να κάνουμε τώρα;!
Έσκυψε ξανά και με φίλησε γλυκά στο μάγουλο!
– Θα έρθει εποχή που θα σκίσω και τα μνημόνια, μου είπε. Κάνε υπομονή! Έχουμε όμως ακόμα καιρό γι’ αυτό! Του χρόνου να ξαναρθείς. Θα σε ντύσω τέταρτο μνημόνιο!
Μου έδωσε μια γερή κλωτσιά στον κώλο και έκλεισε την πόρτα!
Τώρα κάθομαι στο ψυχιατρείο και στα διαλλείματα των κρίσεων, όταν δεν τρέμουν τα χέρια μου από τις κρίσεις κι όταν δεν είναι μαγκωμένα από τα ψυχοφάρμακα, γράφω τις προσωπικές μου εμπειρίες από τα σκισίματα των μνημονίων!!

Σχόλια