loading...

3/12/16

Ο Φιντέλ, οι δεξιές «νυφίτσες» και οι «αριστερές» μουσίτσες

kastro-fidelΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ



Ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα «καλό»: Έδωσε τη δυνατότητα αφενός να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου «μεσαίου» χώρου ή άλλως πως «μεσαία» μαυρίλα. Αφετέρου έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε, ταυτόχρονα, την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Του νομίσματος που αν η μια όψη του είναι η μαυρίλα του δήθεν «μεσαίου» χώρου, η άλλη όψη του είναι η «αριστερή» οπορτουνίλα, ούτως ειπείν ο «αριστερός» οπορτουνισμός που βγάζουν στο επικοινωνιακό τους παζάρι αστικά μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ.
Από μια άποψη ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα «καλό»: Έδωσε τη δυνατότητα να διαχωριστεί για μια ακόμα φορά η ήρα από το στάρι. Εξηγούμαστε: 
Η «μεσαία» μαυρίλα…
Πρόσφερε την ευκαιρία να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου «μεσαίου» χώρου.
Να καταδειχτεί τι είδους «φιλελευθερισμό» πρεσβεύουν κόμματα σαν τη ΝΔ.
  • Και τι είδους «ενημέρωση» προσφέρουν φυσιογνωμίες της τηλεμνημονιάδας, από Μπογδάνους μέχρι Πορτοσαλτε κι από κυριλέ ακροδεξιές νυφίτσες μέχρι κουστουμαρισμένους διακινητές της θεωρίας περί «σοβαρής χρυσής αυγής».
  • Τόσο «μεσαίοι» είναι ώστε οι κραυγές τους κατά του «δικτάτορα» Κάστρο στα κανάλια – σαν αυτές ενός Κυρανάκη (εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ) – να συναγωνίζονται εκείνες της αμερικανοκουβανικής μαφίας του Μαιάμι.
  • Είναι τόσο «φιλελεύθεροι» σαν την κυρία Σπυράκη, που πριν γίνει ευρωβουλευτής της ΝΔ ήταν από τους δημοσιογράφους που έκρυβαν (κατά δήλωσή της) τις πληροφορίες στο μαξιλάρι τους. Αλλά τώρα καταθέτει με παρρησία τη γνώμη της: «Η Κούβα – είπε – είναι το βασίλειο της πορνείας». Πόσο συγκινητικό, αλήθεια, να ακούμε μια κυρία που υπηρετεί Μνημόνια, τα οποία στέλνουν γυναίκες (εδώ στην Ελλάδα) στην φτώχεια, στην ανεργία, στη δυστυχία, στην πορνεία, να νοιάζεται τόσο γενναιόδωρα για τις πόρνες… της Κούβας.
  • Τόσο «αντικειμενικοί» είναι που δεν άφησαν γελοιότητα και προβοκάτσια που να μην την μεταδώσουν σαν «είδηση»: Από το εδώ και μια δεκαετία γνωστής πλαστότητας δημοσίευμα του Forbes για τον «δισεκατομμυριούχο Κάστρο» μέχρι τις αναλύσεις περισπούδαστης ευήθειας (έτσι λένε οι μορφωμένοι την παλιά γνωστή τους «μαλακία») του τύπου Κάστρο = Φράνκο και Πινοσέτ…
Τα συμπεράσματα είναι ασφαλή.
Πρώτον: Η βλακεία είναι ανίκητη.
Δεύτερον: Η «μαυρίλα» δεν καθαρίζει όσο πατσουλί «φιλελευθερισμού» και να της ρίξεις.
Τρίτον: Ο ιστορικός του μέλλοντος μετά από 50 ή 100 χρόνια θα έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δυο απόψεις. Η μια είναι των Μπογδάνων ότι ο Κάστρο ήταν «δικτάτορας. Η άλλη είναι του ΟΗΕ και της UNESCO που προχτές ανακήρυξαν τον Φιντέλ «σύμβολο της παγκόσμιας αλληλεγγύης» και εξέχουσα μορφή λόγω «της εθνικής και της διεθνούς ηγετικής του ικανότητας». Λέτε να ταλαιπωρηθεί πολύ ο ιστορικός του μέλλοντος ποια άποψη θα αποδεχτεί;
Τέταρτον: Όταν το εξαμηνίτικο κρατούμενο της χούντας (κατά δήλωσή του), ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επισκεφθεί τον Προκόπη Παυλόπουλο, περιμένουμε να τον βάλλει στη θέση του. Ο Παυλόπουλος αν και βγαλμένος από τα σπλάχνα της ΝΔ έστειλε ως πρόεδρος της Δημοκρατίας συλλυπητήριο τηλεγράφημα στην Κούβα όπου κάνει λόγο για τον Κάστρο ως «διακεκριμένη προσωπικότητα του 20ου αιώνα». Είναι προφανές ότι ο Κούλης θα τον επαναφέρει στην τάξη…
…και η «αριστερή» οπορτουνίλα
Ας περάσουμε τώρα στην άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Του νομίσματος που αν η μια όψη του είναι η μαυρίλα του δήθεν «μεσαίου» χώρου, η άλλη όψη του είναι ο «αριστερός» οπορτουνισμός που βγάζουν στο επικοινωνιακό τους παζάρι αστικά μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ.
Είδαμε, λοιπόν, τον κ.Τσίπρα να θρηνεί για τον θάνατο του Κάστρο και να σπεύδει στην Κούβα. Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι ο Τσίπρας δεν ντράπηκε να πάει στην Καισαριανή; Στην Κούβα θα κώλωνε; Σωστό κι αυτό.
Αλλά, ας θυμηθούμε ποιος πήγε στην Κούβα να «τιμήσει» τον Φιντέλ. Δυο βδομάδες πριν εμφανιστεί στην Αβάνα, εδώ στην Αθήνα, ο Τσίπρας τραυλίζοντας τα ελληνικά με αμερικάνικη προφορά μπροστά στον Ομπάμα, έλεγε:
Θα ήθελα να καλωσορίσω θερμά τον Αμερικανό Πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα που κατά τη διάρκεια της θητείας του άλλαξε η εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών σε ολόκληρο τον κόσμο και που καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του υπερασπίστηκε με σθένος τις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας…
Υπέρμαχος, λοιπόν – και μάλιστα σθεναρός – των αξιών της δημοκρατίας και της ελευθερίας ο Ομπάμα, κατά τον Τσίπρα. Ο Ομπάμα, θυμίζουμε, είναι αυτός που θα έκλεινε το αμερικάνικο Νταχάου στο Γκουαντάναμο, το οποίο βρίσκεται στην Κούβα. Αλλά δεν το έκλεισε…
Δυο βδομάδες μετά, από την Αβάνα πια, ο Τσίπρας εκφώνησε λόγο στον οποίο είπε ότι τιμά ξανά τις ίδιες αξίες, της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αλλά αυτή τη φορά τις τιμά και τις αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Κάστρο…
Όμως, αν είναι έτσι, τότε κάτι δεν πάει καλά. Δημοκρατία κι ο Ομπάμα, δημοκρατία και ο Κάστρο; Ελευθερία και ο Ομπάμα, ελευθερία και ο Κάστρο;
Το επόμενο που μας απειλεί, σε ένα ΣΥΡΙΖΑίικοκρεσέντο ανωτάτου «ΠΑΣΟΚΙσμού», είναι να μας πουν ότι αφού ο Τσίπρας συμφωνεί με τον Ομπάμα, αλλά συμφωνεί και με τον Κάστρο, τότε δεν απομένει παρά να συμφωνούσαν μεταξύ τους κι ο Κάστρο με τον Ομπάμα περί του τι είναι δημοκρατία και ελευθερία…
Επαναλαμβάνουμε: Εδώ κάτι δεν πάει καλά. Κι επειδή το «κάτι» που «δεν πάει καλά» δεν βρίσκεται ούτε στην ελευθερία, ούτε στην δημοκρατία, προφανώς βρίσκεται αλλού. Πού;
Υποψιαζόμαστε ότι βρίσκεται στο γεγονός ότι ο πραγματικός Τσίπρας – αυτός που γλύφει και στέκεται προσοχή στον Ομπάμα, στις ΗΠΑ, στη Μέρκελ, στα ΔΝΤ και τις ΕΕ – θέλει να παριστάνει ότι είναι ένας άλλος Τσίπρας. Που όμως επειδή δεν μπορεί να είναι, τρέχει μέχρι την Κούβα μπας και κλέψει κάτι από τη λάμψη ανθρώπων που δεν θα τους μοιάσει ούτε στο νυχάκι τους.
Έχει τους λόγους του. Βλέπετε, όταν γυρίσει πίσω, εδώ στο Ελλάντα,  στους ιθαγενείς που τους έταζε αξιοπρέπεια και τους έφερε Μνημόνιο, θα πρέπει – ειδικά στις επόμενες εκλογές – να έχει κάτι να τους δείξει. Κι αφού από την Ελλάδα δεν έχει να τους δείξει παρά μόνο Υπερταμεία και φωτογραφίες «κομμουνιστών» τύπου Κατρούγκαλου, είπε να πάει στην Κούβα μπας και φέρει καμιά φωτογραφία που να σπάει τη μονοτονία των φωτογραφιών του με τον Γιούνκερ, τον Σόιμπλε, τη Λαγκάρντ και τους Έλληνες εφοπλιστές. 
Και κάτι ακόμα για τον καλό μας πρωθυπουργό. Είπε από την Αβάνα ότι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό έχει σκαμπανεβάσματα, δυσκολίες, πισωγυρίσματα, συμβιβασμούς και ανατροπές. Σωστά. Πολύ σωστά.
Ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό τα έχει όλα αυτά. Κι άλλα πολλά. Τι δεν έχει; Δεν έχει προδοσίες. Ψέματα. Κωλοτούμπες. Αναξιοπρέπεια. Υποκρισία. Φαρισαισμό. Θράσος. Λεονταρισμούς στα λόγια και επικύψεις στα τέσσερα στην πράξη.
Ευεξήγητο ότι ο καλός (και «αριστερός» ) πρωθυπουργός μας, αυτή την διάκριση την παρέλειψε στην ομιλία του.
Πηγή: thepressproject.gr

Τον συντροφεύουν εκατοντάδες χιλιάδες λαού

Φωτό από APΌλη την Κούβα συγκλονίζει η πομπή με την τέφρα του Φιντέλ Κάστρο, με εκατοντάδες χιλιάδες λαού να βρίσκονται κατά μήκος των δρόμων που περνάει, ξεπροβοδίζοντας τον ιστορικό ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 25 Νοέμβρη, σε ηλικία 90 χρόνων, αλλά μένει ζωντανός μέσα από το τεράστιο έργο στο οποίο συνέβαλε ως πρωταγωνιστής, τις κατακτήσεις που έφερε στο λαό η σοσιαλιστική οικοδόμηση.
Σήμερα Σάββατο 3 Δεκέμβρη στην πλατεία της Επανάστασης «Αντόνιο Μασέο» θα γίνει η τελευταία λαϊκή συγκέντρωση αποχαιρετισμού, όπου θα μιλήσει ο πρόεδρος της χώρας και Α' Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Κούβας, Ραούλ Κάστρο.
Το πρωί της Κυριακής 4 Δεκέμβρη θα γίνει η επίσημη κηδεία, με την εναπόθεση της τέφρας του Φιντέλ στο κοιμητήριο της Σάντα Ιφιγένια, όπου έχουν ταφεί οι εθνικοί ήρωες Χοσέ Μαρτί και Αντόνιο Μασέο και βρίσκονται τα οστά των 32 επαναστατών που έπεσαν στις 26 Ιούλη του 1953 στην επίθεση ενάντια στους στρατώνες της Μονκάδα στο Σαντιάγκο. Επίθεση της οποίας ηγήθηκε ο Φιντέλ και η οποία σηματοδότησε την αντίσταση ενάντια στη δικτατορία του Φουλχένσιο Μπατίστα και από εκεί προέκυψε το Κίνημα της 26ης Ιουλίου.
Η όλη πομπή της επιστροφής του Φιντέλ στο Σαντιάγκο, που ολοκληρώνεται την Κυριακή, γίνεται σε ανάμνηση του «Καραβανιού της Ελευθερίας» που έκανε ο επαναστατικός στρατός με επικεφαλής τον Φιντέλ το Γενάρη του 1959 από το Σαντιάγκο έως την Αβάνα.

2/12/16

Τι έκανε ιδιοκτήτης σουβλατζίδικου στην Θεσσαλονίκη όταν του απαγόρευσαν να βγάλει τραπεζάκια

Τι έκανε ιδιοκτήτης σουβλατζίδικου στην Θεσσαλονίκη όταν του απαγόρευσαν να βγάλει τραπεζάκιαΟ περιορισμός του εξωτερικού χώρου και τα δημοτικά τέλη έχουν κάνει τους επιχειρηματίες πιο ευρυματικούς και αυτό το βλέπουμε καθημερινά. Κάποιοι μάλιστα μπορούν να διεκδικήσουν και βραβείο ευρυματικότητας, όπως ο παρακάτω που με μια τάβλα πάνω στο δίκυκλο του, δίνει τη δυνατότητα στους πελάτες του να τρώνε έξω από το κατάστημά του.
Σύμφωνα με την ομάδα ''Φίλοι Ιστορικού Κέντρου Θεσσαλονίκης'' που ανέβασαν την παρακάτω φωτογραφία στο facebook, πρόκειται για ιδιοκτήτη σουβλατζίδικου. Δείτε την εικόνα που έγινε viral...

| E-Daily.gr 

Θα μπορούσε να είσαι εσύ...

Από την έκρηξη σε κατάστημα εστίασης στην πλατεία ΒικτωρίαςΚάθε φορά που ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του στο μεροκάματο, όπως έγινε χτες το πρωί στην πλατεία Βικτωρίας, η μόνιμη επωδός αρμόδιων και αναρμόδιων είναι πως «φταίει η κακιά η ώρα».
Μετά, ξεκινάει ο επιμερισμός των ευθυνών. Από τις οποίες, σχεδόν πάντα, μένει απ' έξω η εργοδοσία και πολύ περισσότερο το κράτος, οι μηχανισμοί του, η κυβέρνηση και η πολιτική της.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η ευθύνη καταλήγει στους εργαζόμενους που εμπλέκονται σε ένα εργατικό «ατύχημα». Ακόμα και στα ίδια τα θύματα! Άπειρα παραδείγματα μπορεί να αντλήσει κανείς από τα ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη».
Όπως και στην περίπτωση χτες του θανάτου της 38χρονης λογίστριας, η κυβέρνηση μοιράζει απλόχερα τα συλλυπητήρια, το ίδιο και η εργοδοσία.
Οι υπηρεσίες θα βγάλουν το πόρισμα για τις «τεχνικές» λεπτομέρειες του «ατυχήματος», θύματα και συγγενείς θα μπλέξουν σε μια πολυδαίδαλη και χρονοβόρα δικαστική διαμάχη.
Γρήγορα, όλα θα ξεχαστούν. Μέχρι το επόμενο θανατηφόρο «ατύχημα». Αλήθεια, ποιος θυμάται τι έγινε με τους τέσσερις νεκρούς μεταλλεργάτες στα ΕΛΠΕ, στις 8 Μάη 2015;
Τα ερωτήματα για το χτεσινό «ατύχημα» στα «Everest» της πλατείας Βικτωρίας είναι πολλά.
Η εργοδοσία δεν μπήκε στον κόπο να κλείσει το κατάστημα τις ώρες που απαιτούνταν για να ολοκληρωθεί η εργασία με τη χρήση φλόγας, προφανώς για να μην χάσει κέρδη. Σημειώνουμε ότι το συγκεκριμένο κατάστημα, όπως και πολλά ακόμα της ίδιας αλυσίδας, είναι 24ωρου λειτουργίας.
Ούτε καν το υπόγειο δεν εκκενώθηκε, όπως αποδείχτηκε από το θάνατο της λογίστριας, που δούλευε δίπλα στον τεχνικό.
Για να μη ρωτήσουμε ποια υπηρεσία και ποιος φορέας είναι αρμόδιος να αδειοδοτεί και να ελέγχει τέτοιες εργασίες, που έχουν μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας και γίνονται σε κατοικημένη περιοχή. Υπάρχει όμως και κάτι που στέκεται πάνω απ' όλα αυτά και «ακουμπάει» την ουσία του ζητήματος. Η ξέφρενη «κούρσα» για την ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, της ανταγωνιστικότητας έχει θύματα και τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, αλλά ακόμα και τη ζωή των ίδιων των εργαζομένων.
Η «ανεμπόδιστη επιχειρηματική δράση», δηλαδή η κερδοφορία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, αυτή που υπηρετεί πιστά η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων στους τόπους δουλειάς.
Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά. Τις μέρες αυτές συζητιέται στη Βουλή ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, με τον τίτλο «Νέο θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις».
Σ' αυτό, περιέχονται διατάξεις που καταργούν στοιχειώδεις ελέγχους από τις αρμόδιες κρατικές αρχές και προϋποθέσεις για να ξεκινήσει τη λειτουργία της μια επιχείρηση, ή τις αναθέτουν σε ιδιώτες.
Δηλαδή, το κεφάλαιο θα «ελέγχει» το κεφάλαιο, αν για παράδειγμα τηρούνται περιβαλλοντικοί και άλλοι όροι, αν είναι πλήρη και επαρκή τα συστήματα πυρασφάλειας και άλλα. Και την ίδια ώρα, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί όπως το ΣΕΠΕ, απογυμνώνονται από μέσα και προσωπικό, αδυνατούν να κάνουν ουσιαστικούς ελέγχους.
Όλα αυτά αποτελούν απαραίτητο συμπλήρωμα της κατοχύρωσης και επέκτασης της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, της κατάργησης του ωραρίου λειτουργίας, που πολλές φορές άλλο φαίνεται στα χαρτιά και άλλο στην πραγματικότητα δουλεύεται, την εντατικοποίηση της εργασίας, αυξάνοντας τους κινδύνους για τέτοιου είδους «ατυχήματα».
Να, λοιπόν, γιατί δεν φταίει η «κακιά η ώρα» για τους σκοτωμένους και σακατεμένους εργαζόμενους. Και το ανάθεμα στους πραγματικούς φταίχτες δεν φτάνει για να υπάρξει στοιχειώδης προστασία στους χώρους δουλειάς.
Χρειάζεται οργάνωση στα συνδικάτα και ανάδειξη των μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς σε βασικό μέτωπο πάλης από το εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα. Χρειάζεται ταξικός αγώνας ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, που δεν διστάζει να θυσιάσει ακόμα και την ανθρώπινη ζωή στο βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Παρασκευής 2 Δεκέμβρη 2016.

1/12/16

Ρομπότ έδωσε εξετάσεις για να μπει στο πανεπιστήμιο και ...απέτυχε (VIDEO)

Ήταν η τέταρτη αποτυχία του σε τέσσερις διαδοχικές χρονιές. Αν και εμφανίζει σημάδια βελτίωσης, οι βαθμοί του απέχουν ακόμη πολύ για του επιτρέψουν να περάσει το κατώφλι ενός πανεπιστημίου με διεθνές κύρος, όπως το Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει φθάσει σε επίπεδο που να μπορεί να καταλάβει το νόημα όλων των ερωτήσεων στις εξετάσεις.
«Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι καλή στο να απαντά σε ερωτήσεις που απαιτούν την κατανόηση μιας έννοιας σε ένα ευρύ φάσμα», είπε η Noriko Arai, καθηγήτρια στο Εθνικό Ινστιτούτο Πληροφορικής της Ιαπωνίας.
Το ρομπότ με την ονομασία «Torobu-kun», που ξεκίνησε να δίνει εξετάσεις το 2013, έπρεπε να έχει επιτυχία τουλάχιστον 80% στις ερωτήσεις των εισαγωγικών εξετάσεων, αλλά «έπιασε» 45,1% το 2013, 47,3% το 2014, 57,8% το 2015, ενώ τα πήγε οριακά χειρότερα φέτος με 57,1%. Οι βαθμοί του είναι αρκετοί για να εισαχθεί σε κάποιο άλλο ιαπωνικό πανεπιστήμιο.
Το ρομπότ δεν τα πήγε καλά στην αγγλική γλώσσα όπου έπρεπε να συνδέσει διάφορες φράσεις ώστε να καταλήξει σε λογικά συμπεράσματα, απαντώντας σωστά σε ποσοστό 36,2 σε προφορικές και 50,5 σε γραπτές εξετάσεις. Πάντως, σε ορισμένα μαθήματα τα πήγε καλύτερα το 2016, απαντώντας σωστά το 59% των ερωτήσεων στη Φυσική έναντι 46,5% το 2015. Οι προγραμματιστές του ρομπότ έκαναν βελτιώσεις έτσι ώστε να καταλαβαίνει καλύτερα τις έννοιες της Φυσικής. Καλά τα πάει και στη Διεθνή Ιστορία, όπου φέτος βαθμολογήθηκε με 66,3%.
Όμως οι δημιουργοί του στο Εθνικό Ινστιτούτο Πληροφορικής του Τόκιο είχαν θέσει ως στόχο το ρομπότ τους να γίνει δεκτό στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο έως το 2022. Αλλά τώρα, μετά και τη φετινή αποτυχία, εκτιμούν ότι δεν θα είναι τόσο «έξυπνο» μέχρι τότε και μάλλον θα εγκαταλείψουν την προσπάθεια εισαγωγής του ρομπότ στο πανεπιστήμιο. «Από εδώ και στο εξής θα αναπτύξουμε τις ικανότητες του στους τομείς που τα πάει καλά, στοχεύοντας στη βελτίωση σε επίπεδο που μπορεί να εφαρμοστεί στη βιομηχανία», τονίζει ηNoriko Arai.




πηγη