loading...

5/12/16

Μια εικόνα χίλιες λέξεις...


Υπουργοί και βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παρέα με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής για «παράτες» και ψευτολεονταρισμούς. Μια εικόνα χίλιες λέξεις...

902

4/12/16

Σήμερα η κηδεία του Φιντέλ Κάστρο στο Σαντιάγκο ντε Κούβα

Φωτό από A.PΣήμερα Κυριακή 4 Δεκέμβρη στο Σαντιάγκο ντε Κούβα θα γίνει η κηδεία του Φιντέλ Κάστρο. Σε αυτές τις 9 μέρες του πένθους που ολοκληρώνονται σήμερα, εκατομμύρια ανθρώπων όλων των ηλικιών πλημμύρισαν τους δρόμους και τις πλατείες, συνοδεύοντας την πομπή με την τέφρα του Φιντέλ καθ' οδόν για το κοιμητήριο της Σάντα Ιφιγένια στο Σαντιάγκο, εκεί που έχουν ταφεί και οι εθνικοί ήρωες Χοσέ Μαρτί, Αντόνιο Μασέο, αλλά και οι 32 αγωνιστές επαναστάτες που στις 26 Ιούλη του 1953 έπεσαν στην επίθεση ενάντια στους στρατώνες της Μονκάδα στο Σαντιάγκο. Σε αυτή την πρώτη ένοπλη επίθεση στο στρατό της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα, της οποίας ηγήθηκε ο Φιντέλ και αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην πορεία προς τη νίκη της Επανάστασης.
Η πομπή προς ανάμνηση του «Καραβανιού της Ελευθερίας», που ξεκίνησε από την πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε από τον επαναστατικό στρατό, το Σαντιάγκο, την 1η Γενάρη του 1959 και έφτασε στην Αβάνα στις 8 Γενάρη με επικεφαλής τον Φιντέλ, τώρα σε αντίστροφη πορεία διέσχισε 13 από τις 15 επαρχίες της χώρας και έφτασε το Σάββατο στο Σαντιάγκο ντε Κούβα. Εκεί το βράδυ έγινε η τελευταία εκδήλωση αποχαιρετισμού με την παρουσία χιλιάδων κόσμου και με κεντρικό ομιλητή τον Πρόεδρο της χώρας και Πρώτο Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚ Κούβας, Ραούλ Κάστρο, που στην ομιλία του δεσμεύτηκε να υπερασπιστεί την πατρίδα και τον σοσιαλισμό.
Σε όλους τους σταθμούς που διέσχισε η πομπή με την τέφρα του Φιντέλ ήταν έντονοι οι συμβολισμοί, παλιοί μαχητές του αντάρτικου στρατού είχαν να θυμηθούν τη συνάντησή τους με τον Φιντέλ, κάθε πόλη και χωριό τη δική της ιστορία.
Στη Σάντα Κλάρα η τεφροδόχος αποτέθηκε στο μαυσωλείο που βρίσκονται τα οστά του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και των συντρόφων του, που έπεσαν μαχόμενοι στα βουνά της Βολιβίας. Μια τελευταία «συνάντηση» των μαχητών για τα δίκια των λαών. Σε όλες τις επαρχίες, Ματάνσας, Σιενφουέγκος, Βίγια Κλάρα, Σάνκτι Σπίριτους, Σιέγο ντα Αβιλά, Καμαγκουέι, Λας Τούνας, Ολγκίν, Γκράνμα, το σύνθημα κοινό: «Ο Φιντέλ είμαστε εμείς» και «Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος».
Την Παρασκευή, επίσης, μαζί με τον αποχαιρετισμό του Φιντέλ, η Κούβα τίμησε και την 60ή επέτειο του ερχομού του πλοιάριου «Γκράνμα» στις 2 Δεκέμβρη του 1956 από το Μεξικό στην Κούβα. Του πλοιάριου που σήμερα φυλάσσεται στο Μουσείο της Επανάστασης στην Αβάνα και το οποίο έχει τη δική του θέση στην ιστορία της Κούβας, αφού μετέφερε τους 82 νέους αγωνιστές, από τους οποίους κατάφεραν να επιζήσουν από την ενέδρα του στρατού της δικτατορίας μόνο 12. Ανάμεσά τους οι ηγέτες της Επανάστασης, ο Φιντέλ και ο Ραούλ Κάστρο, ο Αργεντίνος Ερνέστο Γκεβάρα Ντε λα Σέρνα (ο θρυλικός Τσε), ο Καμίλο Σιενφουέγκος, ο Χουάν Αλμέιδα. Αυτοί, μαζί με το Κίνημα της 26ης Ιούλη, με την ηγεσία του Φρανκ Πάις, το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα, όπως είχε μετονομαστεί το ΚΚ Κούβας και το Επαναστατικό Διευθυντήριο από αγωνιστές φοιτητές, άνδρωσαν τον επαναστατικό στρατό και «πατώντας» στη συστηματική προετοιμασία των κομμουνιστών στις πόλεις, στους χώρους δουλειάς και την ύπαιθρο, έφτασαν στη νίκη της Επανάστασης.

3/12/16

Τον Μαρινάκη δεν τον θέλουν..

...θέλουν, όμως, τα λεφτά του

Εύκολα εξηγήσιμη η στάση των παλαιών καναλαρχών. Κανείς δεν θέλει να μπει οΒαγγέλης Μαρινάκης στον χώρο. Πρώτα από όλα γιατί θα δυσκολευτούν να ανταγωνιστούν το κανάλι του στο οποίο είναι διατεθειμένος να διοχετεύσει πολλά λεφτά. Πέραν των άλλων λόγων που μπορεί να έχουν, όπως π.χ. οΓιάννης Αλαφούζος.
Από την άλλη, βεβαίως, δεν θα τους χαλούσε -πλην φυσικά του Αλαφούζου- τα λεφτά αυτά να γινόντουσαν συμπαίκτες τους. Για αυτό όλοι συζήτησαν μαζί του το ενδεχόμενο ο Μαρινάκης.. να μπει ως συνέταιρος στα κανάλια τους. Ή εναλλακτικά συζητούν να του τα πάρουν για να του τα πουλήσουν. 
Μόνο που του ζητούν παράλογα ποσά. Ο Κοντομηνάς ζήτησε 100 εκατ. για τον Alpha, ο Κυριακούπαραπάνω από 30 εκατ. για το Makedonia TV.    
Αυτά άκουσε ο Μαρινάκης για αυτό αποφάσισε να περιμένει το ΕΣΡ. 


Σάτυρος (fmvoice)

zoornalistas

«Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα»

hmerodromos-dekemvrhs-1944

«ΔΕΝ ξεχνιέται αυτή η μέρα. Εκείνη η ματωμένη Κυριακή (3 Δεκέμβρη 1944 ), που θα ζούσε η αδούλωτη Αθήνα. Ηταν μια κοσμογονική ώρα, που έχει καταγράψει η νεότερη ιστορία μας που ο λαός μας ξανάλεγε στους αποικιοκράτες επιδρομείς το δικό του «ΟΧΙ». Βεβαίωνε για Τρίτη φορά, πως δε σκύβει το κεφάλι. Φανέρωσε την αδάμαστη θέλησή του να υπερασπίσει τη λευτεριά και την εθνική ανεξαρτησία του».
Είναι οι πρώτες προτάσεις από το κείμενο του αξέχαστου κομμουνιστή δημοσιογράφου, Νίκου Καραντηνού, για τον Δεκέμβρη του 1944 (Ριζοσπάστης 3 Δεκέμβρη 2000). Ο λόγος δικός του και στη συνέχεια. Ο τίτλος του κειμένου είναι«3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1944 (Η ένοπλη αγγλική επέμβαση)».

«ΗΤΑΝ τον Οκτώβρη του 1940 που έλεγε το πρώτο «ΟΧΙ» στης Αλβανίας τα βουνά, όταν μπροστά στις φασιστικές λεγεώνες έκανε κάθε βράχο πολεμίστρα, τους έφραξε το δρόμο και τους ανέτρεπε τα σχέδια που λογάριαζαν, πως μέσα σε λίγες μέρες μ’ ένα στρατιωτικό περίπατο θα τέλειωναν όλα.

Η ΜΙΚΡΗ χώρα ξάφνιαζε, κυνηγούσε τους εισβολείς. Κι έκανε τη χρονιά της πανευρωπαϊκής ήττας, χρονιά ελπίδας και νίκης. Η σκλαβωμένη Ευρώπη έβλεπε στον ορίζοντα το ουράνιο τόξο να στέλνει το μήνυμα πως η χιτλεροφασιστική ορδή δεν ήταν αήττητη, πως οι λαοί μπορούσαν να τη νικήσουν.

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ η Εθνική Αντίσταση. Το δεύτερο «ΟΧΙ». Η πατρίδα μας σε στιγμές μεγάλης οδύνης συνεχίζει τον αγώνα, πολεμάει τους ξένους κατακτητές. Αδούλωτη νύχτα μέρα συνεχίζει τον αγώνα στη μεγάλη αντιστασιακή μάχη, που τελικά θα οδηγήσει στη συντριβή των χιτλεροφασιτών και θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από την πανούκλα και το φασιστικό μεσαίωνα.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ της Αντίστασης του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τα παλικάρια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, τα εκατομμύρια των πατριωτών του λαού μας που θυσιάστηκαν και με επιμονή και συνέπεια πάλεψαν ως την ύστατη ώρα που διώχτηκαν οι εισβολείς περίμεναν με λαχτάρα γεμάτη ελπίδα τη μέρα της ολοκληρωμένης εθνικής λευτεριάς. Τη μέρα, που η λευτεριά αυτή θα στεφάνωνε τις θυσίες του. Θα αξιοποιούσε τα αίματα και τους αγώνες του. Θα δόξαζε το μεγάλο έπος που έγραψε ο λαός μας. Αυτό το νέο Εικοσιένα.

ΑΥΤΑ είναι εκείνα, που περίμενε ο ελληνικός λαός κι άλλα εκείνα, που βρήκε όταν ήρθε η μεγάλη μέρα της λευτεριάς και στην Ακρόπολη κατέβηκε το χιτλερικό κουρέλι με τον αγκυλωτό και υψώθηκε ξανά η γαλανόλευκη ύστερα από μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής.

ΠΕΝΤΗΝΤΑ μέρες κράτησε η λευτεριά της Αθήνας – ως τις 3 του Δεκέμβρη – και η κυβέρνηση της εθνικής ενότητας. Κι έπρεπε μέσα σ’ αυτές τις μέρες να πραγματοποιηθούν όλα όσα είχε αποφασίσει η Συμφωνία του Λιβάνου, όσα είχε υποσχεθεί η Εθνική Κυβέρνηση, όσα απαιτούσε ο ελληνικός λαός.

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ν’ αρχίσει ο ριζικός ηθικός καθαρμός με την παραπομπή σε δίκη των δοσιλόγων, να ξεκαθαριστεί η αστυνομία, η ασφάλεια, το δικαστικό σώμα. Να διαλυθεί η Χωροφυλακή που είχε περάσει στου καταχτητή τη δούλεψη. Θα ‘πρεπε να συλληφθούν όλοι οι ταγματασφαλίτες του Ράλλη. Θα ‘πρεπε να διαλυθούν οι ένοπλες φασιστικές συμμορίες της «Χ» κι οι άλλες που τους είχαν «φωλιάσει» σε κεντρικά ξενοδοχεία.

ΟΛΑ αυτά, αν γίνονταν, θα οδηγούσαν στην ομαλή και δημοκρατική λύση του εσωτερικού ελληνικού προβλήματος πολιτειακού, πολιτικού, στρατιωτικού και κοινωνικού. Αυτή την ομαλή δημοκρατική λύση διακήρυσσε και γι’ αυτήν πορεύονταν το ΕΑΜ. Οι πενήντα μέρες ως τη ματωμένη Κυριακή απέδειξαν ότι οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους – οι αντιδραστικές δυνάμεις – φοβόντουσαν ακριβώς την ομαλή δημοκρατική λύση.

ΑΛΛΑ οι αντιδραστικές δυνάμεις που είχαν πριν προδώσει τον τόπο στους ξένους φασίστες προτιμούσαν εκατό φορές να τον αιματοκυλήσουν παρά να υποταχθούν στη λαϊκή θέληση. Κι είναι γεγονός ότι σ’ αυτό βρήκαν απόλυτα σύμφωνη στο πλευρό τους την πολιτική των Αγγλων συντηρητικών.

ΜΙΑ δήλωση του Τσόρτσιλ τα δείχνει και τα λέει όλα «Είμαι εις θέσιν να βεβαιώσω την Βουλήν ότι εν μέσω της ανεμοζάλης προχωρούμε μετά κόπου. Αλλά δεν προχωρούμε χωρίς σχέδιον». Και το σχέδιο αυτό ήταν ο Δεκέμβρης μια ψυχρά υπολογισμένη σκευωρία και πλεκτάνη για να αφοπλιστεί ο λαός – ό,τι κι αν θα στοίχιζε αυτό σε αίμα λαϊκό – και να παραδοθεί άοπλος στην ένοπλη εξουσία της φασιστικής και δοσίλογης δεξιάς.

ΚΙ ΑΥΤΗ τη δύσκολη ώρα ήταν που ο λαός μας έλεγε το τρίτο «ΟΧΙ». Ο Μάρκος Αυγέρης, γράφοντας στα «Ελεύθερα Γράμματα» παρατηρεί ότι τα τρία αυτά «ΟΧΙ» δεν τα είπαν βέβαια τα σκυλόψαρα της ελληνικής ολιγαρχίας οι δουλόφρονες, οι ξένοι πράκτορες, η μαφία της μαύρης Αντίδρασης. Αυτοί πάντα ήσαν κι είχαν κοινά συμφέροντα. Αυτοί συνεργάστηκαν με τους ξένους και τους δυνάστες. Και μαζί τους πολέμησαν κι έβαψαν στο αίμα τον ελληνικό λαό. Αθλιοι συνεργάτες.

Η ΚΑΤΑΜΑΤΩΜΕΝΗ εκείνη Κυριακή εδώ και πενήντα έξι χρόνια. Τα πυρά της Αστυνομίας πάνω στο πλήθος των διαδηλωτών που παρέλαυνε ειρηνικά στην πλατεία Συντάγματος. Ο Αγγελος Εβερτ (διευθυντής Αστυνομίας) διέταξε να χτυπήσουν στο ψαχνό με την εντολή του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου άνοιγε τις 33 εκείνες ηρωικές μέρες, που ο λαός μας, η αδούλωτη Αθήνα πολεμούσε πάνω στα οδοφράγματα. Θα μένει για πάντα ολοζώντανο το μήνυμα που έστελνε το συγκλονιστικό αξέχαστο πανό, που κρατούσαν οι κοπέλες του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ στην κηδεία των δολοφονημένων στο συλλαλητήριο της Κυριακής. «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα». Η Ελλάδα πολέμησε στα οδοφράγματα τους Εγγλέζους αποικιοκράτες. Πολέμησε τον κόσμο της προδοσίας και του δοσιλογισμού, της υποτέλειας.

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ του 1944 στάθηκε μια εξέγερση της ανθρώπινης και της εθνικής αξιοπρέπειας. «Ακούστηκε», τότε, γράφει ο Μ. Αυγέρης, «η παλιά αγέρωχη κραυγή ενός αιωνόβιου λαού. «ΟΧΙ» «Μολών λαβέ». Ηταν μια ηφαιστειακή έκρηξη, που αποκάλυψε, τις απέραντες παρθένες δυνάμεις της εθνικής ψυχής, του λαού μας».

Συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

Συνέντευξη παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στην «Εφημερίδα των Συντακτών» στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 3-4 Δεκέμβρη και στον δημοσιογράφο Τάσο Παππά.
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
- Το ΚΚΕ σε δύο χρόνια κλείνει 100 χρόνια ζωής. Άντεξε και αντέχει, ενώ πολλά κομμουνιστικά κόμματα είτε έχουν διαλυθεί είτε έχουν μεταλλαχθεί. Ποιο είναι το μυστικό της μακροζωίας του;
- Αυτή η αντοχή δεν είναι τυχαία. Το Κόμμα μας άντεξε και αντέχει γιατί έχει σφυρηλατήσει ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς αίματος με την εργατική τάξη, το λαό, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα. Γιατί ποτέ δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας, δεν έβαλε πλάτη για να σώσει το σύστημα παίρνοντας μέρος στην καπιταλιστική διαχείριση, δεν εγκατέλειψε το στρατηγικό του στόχο, το σοσιαλισμό. Και σ’ αυτό συνέβαλε η ηρωική δράση του το '40-'49 και ιδιαίτερα η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, αλλά και η συνεχής μελέτη όλης της ιστορικής πείρας, ο συνεχής εκσυγχρονισμός του Προγράμματός του και η διαρκής ανανέωση των γραμμών του. Σ’ αυτό βοηθάει το ότι το ΚΚΕ σήμερα είναι εξοπλισμένο με τις εκτιμήσεις για τις ανατροπές των σοσιαλιστικών χωρών, τα συμπεράσματα από τη μελέτη της Ιστορίας του και την επεξεργασία σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής.
- Υποστηρίξατε προσφάτως ότι το κόμμα σας είχε τη σωστή ανάλυση για τη σύγχρονη πραγματικότητα και έκανε τις σωστές προβλέψεις. Αυτή η δικαίωση όμως στη θεωρία δεν μεταφράζεται σε αύξηση της εκλογικής επιρροής του. Γιατί;
- Από πουθενά δεν προκύπτει ότι η δικαίωση των θέσεων και των προβλέψεων οποιουδήποτε κόμματος οδηγεί αυτόματα και σε εκλογική αύξηση της δύναμής του. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ που εκτοξεύτηκε εκλογικά, μέσα σε μια διετία, έχει δικαιωθεί για τις θέσεις, πολύ περισσότερο για τις προβλέψεις του; Πάντως, εμείς που δεν αεροβατούμε ούτε αφαιρούμαστε από τις σημερινές συνθήκες δικτατορίας των μονοπωλίων, που έχουν τη δυνατότητα ακόμα να εγκλωβίζουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε ανώδυνα κανάλια, παλεύουμε για να γίνει η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ πλειοψηφική μέσα στην κοινωνία, μέσα στο κίνημα, στους αγώνες. Μόνο έτσι θα αυξηθεί και η πολιτική εκλογική επιρροή του ΚΚΕ.
- Και εσείς, όπως και πολλοί άλλοι από το χώρο της ευρύτερης Αριστεράς, προειδοποιείτε για την ενίσχυση της Άκρας Δεξιάς, του ρατσισμού και του δεξιού λαϊκισμού. Γιατί οι απογοητευμένοι και απελπισμένοι πολίτες επιλέγουν την Άκρα Δεξιά ή τους δημαγωγούς δήθεν Μεσσίες και όχι τα αντικαπιταλιστικά κόμματα;
- Η ενίσχυση της λεγόμενης ακροδεξιάς, ο φασισμός, ο ναζισμός δεν προέκυψε από το πουθενά. Αξιοποιείται και συνδέεται με ισχυρά καπιταλιστικά συμφέροντα και άλλα κέντρα του συστήματος, που στόχο έχουν -μεταξύ άλλων- να διαιρούν τους εργαζόμενους, να παγιδεύουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια, για να μένει στο απυρόβλητο το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα. Βέβαια, ο ακροδεξιός λαϊκισμός βρίσκει έδαφος από την αγανάκτηση που προκαλεί και η πολιτική των λεγόμενων «δημοκρατικών», «αριστερών» δυνάμεων, σε συνθήκες που το λαϊκό κίνημα δεν έχει ακόμα ανασυνταχθεί και δεν έχει γίνει πλειοψηφική η αντικαπιταλιστική γραμμή πάλης ότι αυτό το σύστημα μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Αλλά όταν ο λαός βλέπει δημαγωγούς να τον απογοητεύουν, στο όνομα μάλιστα της «αριστεράς» και της «προόδου», τότε το απολίτικο «άι σιχτίρ» μπορεί και να οδηγεί σε τέτοια δυστυχώς μορφώματα (λαϊκιστικά, «ακροδεξιά» κλπ.).
- Μήπως να παραμεριστούν οι υπαρκτές και όντως σοβαρές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των προοδευτικών κομμάτων ώστε να συγκροτηθεί ένα μέτωπο κατά αυτού του φαινομένου; Κάποιοι υποστηρίζουν πως δεν πρέπει να ξαναγίνει το λάθος που έγινε τη δεκαετία του '30 όταν ο Χίτλερ εκμεταλλεύτηκε τον εμφύλιο στην Αριστερά και κατάφερε να κερδίσει τις ψυχές των Γερμανών.
- Για την ιστορία, η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία έγινε με τη στήριξη των μονοπωλίων (Κρουπ και άλλων), τα οποία ενέκριναν το σχέδιό του να επιβάλει στη Γερμανία «ολοκληρωτικό έλεγχο», να εξουδετερώσει κάθε αντιπολίτευση και να δημιουργήσει έναν πανίσχυρο στρατό. Γι’ αυτό στήριξαν και χρηματοδότησαν το ναζιστικό κόμμα. Επίσης ο Χίτλερ αξιοποίησε και την αγανάκτηση που σκόρπισε σε λαϊκά στρώματα η «προοδευτική» διακυβέρνηση του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, το οποίο εκτός των άλλων στήριξε και διάφορες παραστρατιωτικές οργανώσεις σε βάρος των κομμουνιστών από τις οποίες ξεπήδησαν στην πορεία τα ναζιστικά τάγματα εφόδου, εξού και «εθνικοσοσιαλιστικά». Μην ξεχνάτε ότι επί κυβέρνησης σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία δολοφονήθηκαν η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ. Το φασισμό, το ναζισμό τον αντιπαλεύει ο λαός με το κίνημά του, σε σύγκρουση με το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει και όχι με τη στήριξή του, μέσα από θολά «προοδευτικά» μέτωπα.
- Φαίνεται πως υπάρχουν προβλήματα σ' ό,τι αφορά τη δεύτερη αξιολόγηση. Η μία λύση είναι να κλείσει θετικά, όπως το εννοεί η κυβέρνηση χωρίς πρόσθετα μέτρα, η άλλη λύση είναι ένα τέταρτο μνημόνιο. Τρίτη εκδοχή υπάρχει;
- Ένα τέταρτο μνημόνιο είναι ήδη πάνω στο τραπέζι, ανεξάρτητα πώς θα κλείσει η αξιολόγηση, η οποία σε κάθε περίπτωση θα μονιμοποιήσει την εργασιακή ζούγκλα, με νέα επίθεση σε εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Μάλιστα, προχτές πήραμε μια γεύση και του αντιλαϊκού «ευρωπαϊκού κεκτημένου» που αναμασούν τα κυβερνητικά στελέχη. Με τροπολογία της νέας υπουργού εΕγασίας απελευθερώθηκε η δράση των δουλεμπορικών γραφείων που εκμεταλλεύονται τις στρατιές των ανέργων. Αποδεικνύεται πως ό,τι θεωρεί θετικό η κυβέρνηση και το κεφάλαιο, είναι αρνητικό για την εργατική τάξη και όλο το λαό. Τα προβλήματα δεν αφορούν στενά την αξιολόγηση, αλλά τις αντιπαραθέσεις για το τι θα γίνει μετά το 2018, οπότε και λήγει το λεγόμενο ελληνικό πρόγραμμα, τι θα γίνει με το χρέος, ζητήματα πάνω στα οποία εκδηλώνονται ανταγωνισμοί ανάμεσα στη Γερμανία και το ΔΝΤ, αλλά και στο εσωτερικό της Ευρωζώνης. Γι’ αυτό και η τρίτη εκδοχή βρίσκεται μόνο στην εναλλακτική πρόταση του ΚΚΕ για ριζική αλλαγή ρότας παντού και σε όλα τα μέτωπα.
- Πιστεύετε ότι το σενάριο των πρόωρων εκλογών έχει βάση; Μπορεί η κυβέρνηση να επιλέξει το δρόμο της σύγκρουσης με τους θεσμούς και την ηρωική έξοδο;
- Πιστεύω ότι στις προθέσεις της κυβέρνησης είναι να ολοκληρωθεί η συμφωνία και να παρουσιάσει το δικό της «success story». Βεβαίως, δεν εξαρτώνται όλα από τις δικές της προθέσεις, αλλά και από την πορεία της ίδιας της κρίσης, τις εξελίξεις στην ΕΕ, στην Ευρωζώνη, διεθνώς. Σε διαφορετική περίπτωση μια ηρωική έξοδος θα είναι επιλογή στη λογική να «σώσει ό,τι σώζεται» εκλογικά και το «διακύβευμα» των εκλογών πιθανά να είναι το ποιος θα υλοποιήσει το επόμενο πακέτο σκληρών μέτρων.
- Απ’ ό,τι θυμάμαι το ΚΚΕ δεν έχει διαφωνήσει ποτέ τα τελευταία σαράντα χρόνια δημοσίως τουλάχιστον με το ΑΚΕΛ. Τώρα αυτό συνέβη. Γιατί;
- Στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα έχουμε συγκλίσεις απόψεων σε πολλά ζητήματα και αποκλίσεις σε άλλα. Είναι μια πραγματικότητα που το ΚΚΕ και άλλα ΚΚ παλεύουμε να αλλάξουμε, ώστε να δυναμώσει η ενιαία πάλη με τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης στρατηγικής των κομμουνιστών. Σε ό,τι αφορά το ΑΚΕΛ, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι ανάλογο. Θα σας θυμίσω τη διαφορετική δημόσια στάση του ΚΚΕ απέναντι στο ζήτημα της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ και το αν αυτό θα βοηθούσε στην επίλυση του Κυπριακού, όπου το ΚΚΕ ήταν αντίθετο και το ΑΚΕΛ υπέρ. Επίσης σας θυμίζω ότι για το «σχέδιο Ανάν» πριν ακόμα τοποθετηθεί το ΑΚΕΛ -κι ενώ στις γραμμές του είχαν εκφραστεί απόψεις και υπέρ του «Ναι» και υπέρ του «Όχι»- το ΚΚΕ είχε πάρει ανοιχτά θέση υπέρ του «Όχι» και προχώρησε σε μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στο «σχέδιο Ανάν».
Για την ουσία του Κυπριακού έχουμε αναλυτική και σε βάθος τοποθέτηση. Επιγραμματικά μπορώ να αναφέρω πως το ΚΚΕ παραμένει σταθερό στη θέση για Κύπρο Ενιαία -μιλάμε για ένα και όχι δύο κράτη- Ανεξάρτητη, με Μία και Μόνη Κυριαρχία, Ιθαγένεια και Διεθνή Προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες, με το λαό κυρίαρχο στον τόπο του. Αυτός ο στόχος, όμως, δεν υπηρετείται από το νέο σχέδιο που είναι στα σκαριά. Και επιβεβαιωνόμαστε, όπως όλα δείχνουν και πάλι.
- Αυτή η περίεργη υπόθεση με τις συνακροάσεις των τηλεφωνικών κέντρων κομμάτων τι είναι; Έχετε βγάλει συμπέρασμα;
- Η υπόθεση αυτή είναι πολύ σοβαρή και η κυβέρνηση οφείλει να την ερευνήσει, να βρεθούν οι υπαίτιοι και να εξασφαλίσει την προστασία του απορρήτου των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή πήρε πρωτοβουλίες σ’ αυτήν την κατεύθυνση, ενημερώνοντας και τον πρόεδρο της Βουλής και τον αρμόδιο υπουργό και φυσικά τα κόμματα που αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα. Η κυβέρνηση και οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να δώσουν καθαρές απαντήσεις για το «κέντρο» αυτών των παρακολουθήσεων.